tag:blogger.com,1999:blog-45381982646688203582012-01-25T13:54:04.988+05:30Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.comBlogger541100tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-16643568836794851572011-12-03T20:32:00.000+05:302011-12-03T20:32:29.325+05:30<span style="font-size: large;">జోరుగా వర్షం పడుతుంటే</span><br /><span style="font-size: large;">గొడుగున్న వాడి</span><br /><span style="font-size: large;">ధైర్యం</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">చలికాలపు ఉదయం</span><br /><span style="font-size: large;">ఒంటిమీద</span><br /><span style="font-size: large;">చన్నీళ్ళు పడ్డప్పటి</span><br /><span style="font-size: large;">ఉలికిపాటు</span><br /><br /><span style="font-size: large;">జారుడుబల్ల</span><br /><span style="font-size: large;">కిందనుంచి పైకెక్కే</span><br /><span style="font-size: large;">పసికాళ్ళలోని</span><br /><span style="font-size: large;">పట్టుదల</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">పల్లెటూరిలో ట్రాక్టర్ వెనక</span><br /><span style="font-size: large;">అలుపెరుగక పరుగెత్తే</span><br /><span style="font-size: large;">చిరిగిన నిక్కర్ల</span><br /><span style="font-size: large;">అమాయక ఆనందం</span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">ఒక్కొక్కరికే ప్రశ్నాపత్రాలు</span><br /><span style="font-size: large;">అందిపోతుంటే</span><br /><span style="font-size: large;">ఆఖరి బెంచీలో పెరిగే</span><br /><span style="font-size: large;">ఆతృత</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఎక్స్ ప్రెస్ రైలు</span><br /><span style="font-size: large;">ఆగకుండా వెళ్ళిపోతే</span><br /><span style="font-size: large;">మారుమూల ప్లాట్ ఫాం</span><br /><span style="font-size: large;">నిర్లిప్తత</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">దురదేసినా గోక్కోలేని</span><br /><span style="font-size: large;">గోరింటాకు చేతుల</span><br /><span style="font-size: large;">నిస్సహాయత</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">కచేరీలో </span><br /><span style="font-size: large;">ఒక చేతినుండి మరొక చేతికి</span><br /><span style="font-size: large;">ప్రవహించే చప్పట్లలోని</span><br /><span style="font-size: large;">ప్రేరణ </span><br /><br /><span style="font-size: large;">చన్నీటిజల్లులో</span><br /><span style="font-size: large;">స్నానం చేస్తుంటే </span><br /><span style="font-size: large;">దేహంపై మెరిసే </span><br /><span style="font-size: large;">నీటిబొట్లలాంటి </span><br /><span style="font-size: large;">జ్ఞాపకాలు </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">గాయం మానాక</span><br /><span style="font-size: large;">పొరలు పొరలుగా చిగురించే</span><br /><span style="font-size: large;">కొత్త చర్మంలాంటి</span><br /><span style="font-size: large;">ఆశ </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">26-12-2004</span><br /><br /><span lang="TE"><span style="font-size: large;">( ఏటి ఒడ్డున కవితా సంకలనం నుంచి... ) </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-1664356883679485157?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-24463707274696796372011-11-25T21:51:00.000+05:302011-11-25T21:51:57.554+05:30<span style="font-size: large;">అది 2003 వ సంవత్సరం సెప్టెంబరు నెలలో ఒక రాత్రి. ఉద్యోగంలో చేరిన కొత్త. ఒక ప్రాబ్లం ఎంతకీ తెగట్లేదు. విసుగొచ్చింది. మర్నాడు ఫ్రెష్ గా చూడొచ్చులే అనుకుని , ఆ రోజుకి దాన్ని వదిలేసి ఇంటర్నెట్లో మంచి తెలుగు సాహిత్యం గురించి వెతుకుతుంటే ఈమాట దొరికింది. అదే మొదటిసారి ఈమాట పత్రికని చూడ్డం. ఎన్నెన్ని వ్యాసాలు, ఎన్నెన్ని కథలో అని అబ్బురపడుతూ అలా ఈమాట </span><a href="http://www.eemaata.com/library.html" target="_blank"><span style="font-size: large;">గ్రంధాలయానికి</span></a><span style="font-size: large;"> వెళ్ళాను. నవీన ఛందోరీతుల్లో ఇస్మాయిల్ "రాత్రి వచ్చిన రహస్యపు వాన" కనిపించింది. టైటిలు ఎంత బావుందో అని తెరిచి చూసాను. నిజంగానే ఆ రాత్రి రహస్యంగా వాన కురిసింది నాలో! ఆ రాత్రి మరి నిద్రపట్టలేదు. నన్నెవరో లోపలి నుంచి బయటకి తిరగేసినట్టయిపోయింది. కవిత్వం మొత్తం ప్రింట్ అవుట్ తీసుకుని ఇంటికెళ్ళికూడా అదే చదువుకున్నాను మళ్ళీ మళ్ళీ! ఎంత గొప్ప కవిత్వం! కవిత్వం ఇంత సరళమా , మనం రోజూ చూసే ప్రపంచంలోని చిన్న చిన్న విషయాల్లో ఇంత కవిత్వం దాగుందా అని విస్మయపడ్డాను. ఈయనెవరు? ఇంత గొప్ప కవిత్వాన్ని రాసినాయన పేరు కూడా నేను వినకపోవడమేంటి అని సిగ్గుపడ్డాను. తర్వాత ఆయన రాసిన పుస్తకాలన్నీ సంపాదించి ఇప్పటికీ మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకుంటునే ఉంటాను. సృజన తత్వం మీద నాకున్న అనేక ప్రశ్నలకి, సందేహాలకీ ఈయన వ్యాసాల్లోనూ, కవిత్వంలోనూ జవాబులు దొరికాయి. దొరుకుతున్నాయి. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">భాషని శుభ్రపరిచి , తెలుగు కవిత్వానికి ఒక నిసర్గ సౌందర్యాన్ని తెచ్చిన ఆయన పదహారేళ్ళకి తన మొదటి కవిత రాసారు. తర్వాత కవిత్వంలో తనదైన మార్గాన్ని అన్వేషించుకుంటూ పదహారేళ్ళపాటు తపస్సమాధిలోకి వెళ్ళిపోయారు. ఆ తపస్సులో తెరుచుకున్న అంతర్నేత్రాలతో ఆయన లోకాన్ని దర్శించారు. ఆ చూపులోని కరుణకి లోబడి సమస్త ప్రకృతీ మౌనంగా తలవంచుకుని ఆయన కవిత్వంలోకి ప్రవేశించింది. "దివిలో ఊగే విహంగాన్ని భువిలో పాకే పురుగు బంధిస్తుంది" అని కృష్ణ శాస్త్రి స్వేచ్ఛా గీతానికి సరిహద్దు గీయగల తాత్వికుడు, "ఇరుచెంపల్నీ ఒరుసుకుంటూ పారే ప్రియురాలి కురుల సెలయేరులా" అనగల భావుకుడూ, "అక్షరారణ్యాల్ని విస్తరింపజేసాడీ కవి, ఒక మొక్క నాటితే సంతోషిద్దును" అని ఛలోక్తులు విసరగల చతురుడు , "నేనొక గబ్బిలాయిని/పాత స్నేహపు చూర్లు పట్టుకు వేలాడతాను" అని ప్రకటించిన స్నేహశీలి, వెయ్యేళ్ళ తెలుగు కవిత్వంలో ఒకే ఒక్కడు ఇస్మాయిల్ . జీవితం మీద అంతులేని ప్రేమని కలిగిస్తాయి ఈయన కవితలు...</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>నీడని పరుచుకుని</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఎండని కప్పుకుని</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>పడుకుంది రాలిన ఆకు</strong></span></em><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">ఒక రాలిన ఆకులో ఇంత తాత్విక నిబ్బరాన్ని ఎలా దర్శించగలిగారో ఈయన! జీవితంలో కష్టాలుంటాయి. ఆ కష్టాల్ని జయించడానికే పాట...</span><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>సెలయేరా సెలయేరా</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గలగలమంటో నిత్యం</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఎలా పాడగలుగుతున్నావు</strong></span></em><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>చూడు నా బ్రతుకునిండా రాళ్ళు</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>పాడకుంటే ఎలా? </strong></span></em><br /><br /><span style="font-size: large;">ఈయన కవిత్వంలో ఎన్నెన్ని దివ్య దృశ్యాలో..</span><br /><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>దుమ్ములో ఆడుకునొచ్చి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>నవ్వుతోందీ పాప</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఒళ్ళంతా దుమ్మంటుకుంది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>నవ్వుకు మాత్రం అంటలేదు. </strong></span></em><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">ఏ దుమ్మూ అంటని స్వచ్ఛమైన కవి ఈయన. ఇలాంటి దర్శనానికి కేవలం కవి ఐతే సరిపోదేమో అనిపిస్తుంది. ఒక సమగ్ర జీవితానుభవం పొందిన తాత్విక నేత్రాలకి బాల్యపు చూపు కూడా జతకావాలి. </span><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఎర్ర చీర కట్టుకుని</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఇంటి మూలల్నే కాదు</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>మనసు మూలల్ని కూడా వెలిగించింది</strong></span></em><br /><br /><span style="font-size: large;">నిజంగా మనసు మూల మూలల్నీ వెలిగించగల శక్తి ఈయన కవిత్వానికుంది. జీవితాన్ని ఇంతలా ప్రేమించిన కవి చాలా అరుదు. జీవితాన్ని నిండుగా అనుభవించి, చెట్లనీ, పువ్వుల్నీ, పిల్లల్నీ, మనుషుల్నీ ఉన్నవున్నట్టుగా ప్రేమించి, ఆ ప్రేమనీ, అనుభవాల్నే అక్షరాల్లోకి అనువదించడం వల్ల ఈయన కవిత్వానికి ఒక స్పష్టత, స్వచ్ఛత వచ్చాయి. </span><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>వేయి సువర్ణ ప్రభాతాల మేరకు</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ధనవంతుణ్ణి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>డబ్బు సంపాదించలేదని</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>మా ఆవిడ సణుగుతుంది</strong></span></em><br /><br /><span style="font-size: large;">సంక్లిష్టమైన ఆధునిక జీవిత భీభత్సం నుంచి సేదదీర్చగల సారళ్యం ఈయన కవిత్వం నిండా.. </span><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>పగలంతా ప్రయాణం చేసి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ప్రదోష వేళ ఒక చోట చేరాం</strong></span></em><br /><em><br /><span style="font-size: large;"><strong></strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>చెట్ల నీడల్తో చెరువు</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>చెట్ల నీడన గుడిశ</strong></span></em><br /><em><br /><span style="font-size: large;"><strong></strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>పక్కనే ఒక మడి చెక్కా</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>పైన ఆకాశమూ</strong></span></em><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఇంత సరళత సాధించాలంటే</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఎన్ని జన్మలెత్తాలో! </strong></span></em><br /><em><br /><span style="font-size: large;"></span></em><br /><br /><span style="font-size: large;">నిజమే ఇంత సరళత సాధించాలంటే ఎన్ని జన్మలెత్తాలో! కవిత్వంలో ఆయన సాధించిన సరళత సామాన్యమైనది కాదు. తు ఫు , లి పో వంటి చైనీ కవుల్లోనూ, ర్యోకన్ , బషో లాంటి జపనీయ కవుల్లో మాత్రమే ఇంత సారళ్యాన్ని మనం గమనించగలం. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">నా కవిత్వాన్నీ, జీవితాన్నీ ఇంతలా ప్రభావితం చేసిన ఆయన్ని ఒక్కసారైనా కలవలేకపోయానే అన్న బాధ ఇప్పటికీ నన్ను వెంటాడుతుంటుంది. ఈమాటలో ఈయన కవిత్వాన్ని మొదటిసారి చదివిన రెండు నెలలలోపే నవంబరు 24 , 2003 న ఈనాడులో "ఇస్మాయిల్ మృతి" వార్త చూడాల్సి రావడం పెద్ద విషాదం. ఐతే ఆయనే చెప్పినట్టు కవి కీర్తిశేషుడైనా కవిత్వం మాత్రం మృత్యువు మీద పచ్చలబాకు దూస్తునే ఉంటుంది..</span><br /><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కీర్తి శేషుడైన కవి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కాలసాగర తీరాన </strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కాస్సేపు పచార్లు చేసి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గులకరాయొకటి </strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గిరవాటేసి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు</strong></span></em><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>లోకమనే కుక్కపిల్ల</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>తోకూపుకుంటూ వచ్చి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గులకరాయిని చూసి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కొరికేందుకు ప్రయత్నించింది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఇటువంటి రాయి అది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఇదివరకు చూళ్ళేదు</strong></span></em><br /><em><br /><span style="font-size: large;"><strong></strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కవి వదిలిపోయిన రాయి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>కుక్క పిల్లని బాధిస్తోంది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఊడపెరిగిన కనుగుడ్డులా</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>అన్ని దిక్కులూ పరికిస్తోంది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>తనులేకపోయినా</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>తనకేసే చూస్తోంది రాయి</strong></span></em><br /><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఆకాశానికీ భూమికీ మధ్య</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>ఆకారం తాల్చిన రాయి</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గుండ్రంగా దొర్లుతూ సముద్రపు</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గోళ్ళనించి తప్పించుకుంటుంది</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>గుండ్రంగా విత్తనంలా పాతుకుని</strong></span></em><br /><em><span style="font-size: large;"><strong>మృత్యువుపై పచ్చటి బాకు దూస్తుంది. </strong></span></em><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">(నిన్న ఇస్మాయిల్ ఎనిమిదవ వర్దంతి సందర్భంగా...) </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2446370727469679637?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-79765637675839462772011-10-27T19:26:00.000+05:302011-10-27T19:26:58.886+05:30<span style="font-size: large;"> </span><span style="font-size: large;">' ఈ సారి ఎలాగైనా దాటేద్దాం........పద ' అర్ధరాత్రి ఎవరో పిలుస్తున్నారు. </span><br /><span style="font-size: large;"></span><br /><br /><span style="font-size: large;">గత కొన్ని రోజులుగా ఈ పిలుపు వినిపిస్తోంది. ఇవాళ ఈ సంగతి తేల్చాలి అని అటువైపు నడిచా. ఎటుచూసినా చిక్కని చీకటి. శూన్యం. ఏమీ లేనితనం. ఎందరు సూర్యులు వెలుగుతున్నా విశ్వం అంతా అలముకొన్న చీకటిలా! అక్కడ అస్తిపంజరం లా ఉన్న మానవాకారం. కానీ అతనిలో ఏదో తేజస్సు. నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదిస్తున్న అతని పిలుపు. అంత చీకటి నీ నిలువు గా చీలుస్తున్న అతని తేజస్సు.</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఎవరితను? </span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఏమా తేజస్సు? </span><br /><br /><span style="font-size: large;">ఏమిటిదంతా? </span><br /><br /><span style="font-size: large;">నాకేమీ అర్ధం కావడం లేదు. ఎంత సాధిస్తున్నా మనిషికి కొన్ని ఎప్పటికీ అర్ధం కావేమో! ఇంతకీ ఎవరితను? కొంపతీసి పిచ్చివాడు కాదు కదా! గొప్ప సత్యాన్ని అన్వేషించి, నలుగురికీ ఆ సత్యాన్ని చెప్పాలనుకొన్న వాళ్ళందరినీ పిచ్చివాళ్ళనుకోవడం ఈ లోకానికి ఆలవాటే కదా! ఇంక జుట్టు పీక్కోవడం అనవసరం అనిపించి అడిగేసా. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">'ఎవరు మీరు? దేన్ని దాటడం?'</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">"నన్నే గుర్తు పట్టలేక పోయావా? అవునులే నేనున్నట్టే చాలామందికి తెలియదు. నువ్వు గుర్తుపట్టలేక పోవడం వింతేమీ కాదు. రోజు రోజుకీ క్షీణిస్తూ ఇప్పటికి ఇలా తయారయ్యాను. ఇంక ఇక్కడ బ్రతకలేకుండా ఉన్నాను. ఆ అగాధానికి అటువైపు పోదాం పద" </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">"స్వామీ మీరెవరో ఇంకా నేను గుర్తుపట్టలేకుండా ఉన్నాను. నా ఊహ గాని నిజమైతే మీరు దైవం , అటువైపు ఉన్నది స్వర్గం అయ్యుండాలీ" </span><br /><br /><span style="font-size: large;">అతను బిగ్గరగా నవ్వాడు. "పిచ్చివాడా! ఉన్నాడో లేడో తెలియని దేవుడి మీద ఎందుకంత నమ్మకం మనుషులకి? స్వర్గం పై ఎందుకంత మక్కువ? అసలు మానవాతీత విషయాలపై ఎందుకంత జిజ్ఞాస?"</span><br /><br /><span style="font-size: large;">"ఆ జిజ్ఞాసే కదా స్వామీ మనిషిని ముందుకు నడిపిస్తోంది. ఇవాళ అతీతమైనవన్నీ రేపు అందుబాటులోకి వచ్చేస్తున్నాయి కదా?"</span><br /><br /><span style="font-size: large;">అతనితో వాదించగలుగుతున్నందుకు లోలోపల ఆనందం గా ఉంది. అయితే అతనికివేవీ పట్టనట్టు ' ఈ వాదించుకోవడాలు, మా సిద్ధాంతం గొప్పదంటే మా సిద్ధాంతం గొప్పదనుకోవడాలు ఇవే ప్రగతి కి అవరోధాలు. వీటి వల్ల కొంచెం కూడా ఉపయోగం లేదు.అ యినా ఇవన్నీ చర్చించడానికి మనకి వ్యవధి లేదు. పద. ఇవాళే దాటాలి. రేపుందో లేదో కూడా తెలియదు. నేడే సత్యం. అంతా ఈ క్షణమే. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఈ అవకాశం మళ్ళా లభించక పోవచ్చు. పద ' అన్నాడు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">'స్వామీ ఇంకా మీరెవరో చెప్పలేదు?' </span><br /><br /><span style="font-size: large;">'ఏం చెబితేగాని రావా?' </span><br /><br /><span style="font-size: large;">'క్షమించాలి. ఎందుకూ అన్న పునాదుల మీద తర్క శాస్త్రాన్ని నిర్మించాం.దాని సహాయంతోనే&nbsp; ప్రకృతిని జయిస్తున్నాం. ప్రపంచాన్ని కుగ్రామం గా మార్చేసాం . కాంతి వేగం తో ప్రయాణిస్తున్నాం. </span><span style="font-size: large;">కాలాన్ని మరణాన్ని కూడా జయించడానికి సిద్ధం గా ఉన్నాం ' </span><br /><br /><span style="font-size: large;">'దాని సహాయంతోనే యంత్రాలకి మీరు బానిసలయ్యారు.కాంతి వేగం తో ప్రయాణించినా ఒకరి మనసుల్లోకి ఒకరు వెళ్ళలేకపోతున్నారు. ఇంకా అడవి మనుషుల్లానే ప్రవర్తిస్తున్నారు ' </span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">'స్వామీ క్షమించాలి.మనిషి స్వభావాన్ని మార్చగల యంత్రం ఇంకా కనుక్కోబడలేదు '</span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">'మనిషి స్వభావాన్ని కూడా యంత్రం సహాయంతో మార్చగలననుకొనే నవీన మానవుడా..నీకు జోహార్లు ' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">నాకు సిగ్గేసింది. ఎవరితను? తర్కం తర్కం. దేన్నీ ఒప్పుకోలేని తర్కం. కృష్ణ శాస్త్రి కవితని ఆస్వాదించడానికి కూడా రీజన్ అవసరమయ్యే తర్కం. దేన్నీ ప్రేమించలేని తర్కం.</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">' నేనెవరో చెబుతా విను.నన్ను 'అంతరాత్మ ' అంటారు. ఇప్పటికైనా వస్తావా? ఆ అగాధం దాటడానికి? ' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">' ఏమి అగాధం స్వామీ అది? ' </span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">' నీ తర్కానికో నమస్కారం . నీ భౌతిక యంత్రాల సహాయంతో దాటలేవు నాయనా. అది మనిషినీ మనీషినీ, ఆలోచననీ ఆచరణనీ వేరు చేసే అగాధం '</span><br /><br /><span style="font-size: large;">'అంటే మనీషులంతా ఆ అగాధాన్ని దాటేరంటారా?' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">'ఖచ్చితంగా. నా పోరు పడలేకే దాటారు ' అతని స్వరంలో గాంభీర్యత చూసి ఇంక అతనితో వాదించదల్చుకోలేదు. నడుస్తున్నాం. ఇద్దరి మధ్య మౌనం. యుగ యుగాలుగా మనిషి జీవితం లో పేరుకుపోయిన </span><span style="font-size: large;">నిశ్శబ్దం. చుట్టూ చీకటి. నడుస్తున్నాం . ఇంకా నడుస్తున్నాం.</span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">' స్వామీ నేను అలసిపోతున్నాను . ఈ దారి కూడా సరిగ్గా లేదు ' </span><br /><br /><span style="font-size: large;">అతను మరొకసారి బిగ్గరగా నవ్వాడు. మూర్ఖుడా దారి శుభ్రం గా ఉండి ప్రయాణం సులభతరమైతే అందరూ ఈపాటికి దాటేసేవారు. ఇది మనిషి ని మనీషిగా మార్చే ప్రయాణం. మరొకసారి గుర్తు చేసాడు. నేనేమీ మాట్లాడలేదు. అతడిని అనుసరించా! ఎట్టిపరిస్థితుల్లోనూ వెనక్కి చూడకు అని ఆదేశించాడు. నడుస్తున్నాం. నడుస్తూనే ఉన్నాం . మెల్లగా చీకటి తెరలు తొలగిపోతున్నాయి. ఉదయభానుని స్వాతి కిరణాలు అంతఃలోకమంతటా పరచుకొంటున్నాయి. ఇప్పుడు నూతనోత్సాహం వెల్లి విరుస్తోంది. వెలుతురుసోకిన అతని శరీరం ఇంకా వెలిగిపోతోంది. చుట్టూ పక్షుల కిలకిలా రావాలు. <span lang="TE">మృ</span>త్యు నిశ్శబ్దం నుంచి <span lang="TE">మృ</span>దుజీవ రవళి దాకా ప్రయాణించామనిపించింది. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">&nbsp; అతను తాదాత్మ్యత తో సాగిపోతున్నాడు. </span><span style="font-size: large;">ప్రకృతితో మమేకమైపోయాడు. ఆ పక్షులతో తనూ శ్రుతి కలిపాడు. అంతటా ప్రశాంతత వెల్లి విరుస్తోంది. ఆ వాతావరణాన్ని ప్రయోగశాలలో సృష్టించడానికి మనిషికి ఇంకా వెయ్యేళ్ళు పట్టొచ్చు.&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">అతడిని అడిగా ' స్వామీ మీ ఆహారం ? ' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">'సౌందర్యం .శాశ్వతమైన, సత్యమూ నిత్యమూ అయిన సౌందర్యం . నువ్వనుకొనే సౌందర్యం కాదు ' సూటిగా తగిలింది ఆలోచనా సరిహద్దుల్లో. </span><br /><br /><span style="font-size: large;">మెల్లగా ఆ అగాధాన్ని చేరుకొన్నాం. అతనొక తాడు తీసాడు. 'ఏమిటి స్వామీ ఈ తాడు?' 'ఇది ప్రయత్నం నాయనా. ఇది లేకుండా ఆ అగాధాన్ని దాటడం అసాధ్యం ' అని ఆ తాడుని ఇటొక చెట్టుకీ అటొక చెట్టుకీ కట్టాడు.</span><br /><br /><span style="font-size: large;">' చిన్న సందేహం. అటువైపు వెళితే ఏమొస్తుంది? '</span><br /><br /><span style="font-size: large;">' ప్రతీ దాన్నీ లాభ నష్టాలతో బేరీజు వేసుకోవడం కూడా నవీనత్వం లో భాగం కాబోలు. అటువైపు వెళితే సంతృప్తి వస్తుంది. మీ డబ్బుతో కొనలేనిది.' తాడు కట్టడం పూర్తి చేసి ఆదేశించాడు.</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">' ఇప్పుడు కాసేపు ప్రార్ధించుకో ' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">&nbsp;'ఎవరిని స్వామీ దేవుడినా?' </span><br /><br /><br /><span style="font-size: large;">&nbsp;'అహం బ్రహ్మాస్మి ' తర్వాత అతని మౌనం . </span><br /><br /><span style="font-size: large;">రెండు క్షణాల తర్వాత 'పద తాడు సహాయంతో అటువైపు వెళదాం . ఒక మహత్తర విజయం సాధించడం లో నేను నీ వెనకే ఉంటాను. అయితే ఇప్పటిదాకా వచ్చింది ఒక ఎత్తు. ఇప్పుడు చెయ్యబోయేది ఒక ఎత్తు. మరొక ఆలోచన నీ మనసులోకి రానివ్వొద్దు. నీ లక్ష్యం అవతలి గట్టు చేరడం ' అన్నాడు. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">ఇద్దరం తాడు సాయంతో అటువైపు వెళుతున్నాం . అతను చెప్పినట్టుగానే ఆ అగాధం భయంకరం గా ఉంది. అయినా ధైర్యం గా ముందుకు సాగుతున్నాం . సరిగ్గా అప్పుడు వచ్చాయి ఎక్కడినుంచో ఆరు రాబందులు. నన్ను పొడవడం మొదలెట్టాయి. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">'ఏమిటి స్వామీ ఈ రాబందులు?' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">'అవి అంతః శతృవులు నాయనా . ఆఖరి మజిలీలో ఎల్లప్పుడూ ఆటంకం కలిగిస్తాయి. అధైర్య పడకు. ప్రయత్నం వదలకు. నీకేం భయం లేదు నేనున్నాను ' </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">కాస్త ధైర్యం వచ్చింది వాటిని లెక్క చెయ్యడం లేదు. మేం లెక్కచెయ్యకపోవడం తో అవి మరింత రెచ్చిపోయాయి. వాడైన తమ ముక్కులతో ప్రయత్నాన్ని పొడవడం మొదలెట్టాయి. వెనకనుంచి అంతరాత్మ ఘోషిస్తున్నాడు. వాటిని తరిమెయ్యి నాయనా తరిమెయ్యి అని. వాటిని తరమడానికి నా సంకల్ప శక్తి సరిపోవడం లేదు. నేను నిస్సహాయుడినైపోతున్నాను. మనిషికి అసాధ్యమైనది లేదని ప్రగల్భాలు పలికి ఈ స్థితి కి చేరుకొన్నాను. మనిషి మనీషి ఎందుకు కాలేకపోతున్నాడో ఇప్పుడు అర్ధం అవుతోంది. అయినా ఏం లాభం ?</span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><span style="font-size: large;">అవి ప్రయత్నాన్ని తెంపేసాయి. ఆ అగాధంలో వేలాడుతున్నాం . ' పద నాయనా తొందర గా బయట పడాలి. ఆశ వదలకు. అదే నీ శ్వాస ' అని ఇంకా ఏవేవో చెబుతున్నాడు. అతను ఉంటే నేను బ్రతికి బయట పడెలా లేను. ఎవ్వరో ఒకరమే బ్రతికేలా ఉన్నాం . ఒక వేళ కష్టపడి అతడిని బ్రతికించినా మళ్ళీ మళ్ళీ ఈ అగాధం దాటాలంటాడు. ఆశ వదలొద్దు ధైర్యమే ఒక కవచం అంటాడు. అందుకే ఆలోచించి ఆలోచించి చివరికి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి అతడిని ఆ అగాధం లోకి తోసేసి నేను బయటపడ్డా. అగాధంలోకి పడిపోతూ అతడన్న మాటలు నా చెవిలో ఇంకా ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి. </span><br /><span style="font-size: large;"><br /></span><br /><br /><span style="font-size: large;">"నన్ను బ్రతికించడంకోసం తమ ప్రాణాలు బలిచ్చిన వారినీ చూసాను, తమ ప్రాణాలు కాపాడుకోడానికి నన్ను బలిస్తున్న వారినీ చూస్తున్నాను. వర్ధిల్లు నవీన మానవుడా వర్ధిల్లు !! " </span><br /><br /><span lang="TE"><span style="font-size: large;">(<span style="font-family: Gautami;">ఇది నా మొదటి వచన రచన. 2003 నవంబరులో రాసింది)</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7976563767583946277?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-37786793925965905262011-10-25T20:35:00.004+05:302011-10-25T20:41:11.591+05:30<span style="font-size:130%;">అప్పుడెప్పుడో 2006 లో అచ్చువేసిన నా "ఏటి ఒడ్డున" కవితా సంకలనం ఇప్పుడు కినిగెలో e-book రూపంలో...</span><br /><br /><a href="http://kinige.com/kbook.php?id=460">http://kinige.com/kbook.php?id=460</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3778679392596590526?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-9283991411690058292011-09-03T10:01:00.002+05:302011-09-03T10:05:29.583+05:30 <br /><span style="font-size:130%;">ఒకదాన్నొకటి తరుముకునొచ్చే అలలు, అర్ధమవని గుండెలు కోసే స్త్రీ రోదనలు, గుడ్డి దీపం కింద రగ్గుతో కప్పబడిన శవం నీదే అన్న కఠోర నిజాన్ని కప్పిపుచ్చే అబద్దాలు, గులకరాళ్ళ తపస్సుని భగ్నం చేసే సెలయేళ్ళు, మసక కాంతిలో మట్టి అరుగుమీద చీకట్లో ఎక్కణ్ణుంచో బారులు కట్టి ఎక్కడికో వెళ్తున్న చీమలు , అర్ధరాత్రి అలల మీదకి మౌనంగా ఒదిగే చంద్రుడు, నిరంతరం బండలకేసి తలబాదుకుని రోదించే సముద్రం, మహానదుల్ని సైతం రెండుగా చీల్చే నావలు, ఉన్నదంతా ఇచ్చేసి దేశాన్ని ఇనప చీపుళ్ళతో ఊడ్చడానికి రంగూన్ నుంచి వాల్తేరు చేరే వీరాస్వాములు, రండి మీరు కోరుకున్న తీరాలకి చేరుస్తామని అనంతంగా పరుచుకుని ఆహ్వానించే రైలు పట్టాలు, కొమ్మల కుంచెలతో గాల్లోనే అధివాస్తవిక చిత్రాలు గీసే కొబ్బరిచెట్లు, గంగ ఒడ్డున మెలికలు తిరిగే ధూళిబాట మీదకి బరువుగా జారే సాయంకాలాలు, బలంగా అల్లుకునే ప్రశ్నార్ధకాల రంగు రంగుల గొలుసులు, విశాలంగా చెదిరి పెరిగే వలయాలు, విషవలయాలు, ఆలోచనకీ తెలుసుకోడానికీ మధ్య అగాధాలు... <br /> <br />కళ్ళ ముందు మిరుమిట్లు గొలిపే ఆకాశపు అంచుల్నీ , చూపులకందని అంతరంగ అగాధపు లోతుల్నీ అక్షరాల్లోకి పడదామనుకుంటే... జల్లెడలో నీళ్ళలా జారిపోగా జారిపోగా... మూడు బొట్లు మాత్రం మిగిలాయి.. అవి... <br /> <br />త్రి... పు.... ర </span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br /> <br />(నేను అత్యంత అభిమానించే రచయిత త్రిపుర గారి ఎనభై మూడవ పుట్టినరోజు సందర్భంగా...)</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-928399141169005829?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-89480259975128693822011-07-21T14:44:00.003+05:302011-07-21T16:21:37.501+05:30<span style="font-size:130%;">కేవలం నీ చూపు సోకే<br />నేనో నదినై ప్రవహించాను<br /><br />దిగంతాల్లో వెలిగే నక్షత్రాల్ని<br />నా లోతుల్లోకి ఆహ్వానించాను<br /><br />జలపాతాన్నై<br />అగాధాల లోతుల్ని<br />అన్వేషించాను<br /><br />నా అస్తిత్వాన్ని రూపు మాపేందుకు<br />అల్లంత దూరంలో<br />అంతులేని సముద్రానివై<br />మళ్ళీ నువ్వే! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8948025997512869382?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-49639566014522218502011-05-16T19:56:00.001+05:302011-05-16T19:59:52.474+05:30<a href="http://www.koumudi.net/Monthly/2011/may/may_2011_kadhakoumudi_2.pdf">http://www.koumudi.net/Monthly/2011/may/may_2011_kadhakoumudi_2.pdf</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4963956601452221850?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-75327299506008549522011-01-23T11:09:00.005+05:302011-01-24T15:37:06.846+05:30<span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">చలికాలపు సాయంత్రం<br />ఎవ్వరూ లేని బాట మీద<br />ఏకాకి నడక.<br /><br />రాలిన ఆకుల కింద<br />ఎవరివో గొంతులు<br /><br />ఎక్కడో దూరంగా<br />నిశ్శబ్దపు లోతుల్లోకి<br />పక్షి పాట<br /><br />లోయంతా సూర్యుడు<br />బంగారు కిరణాలు పరుస్తున్నా<br />కాసేపటికి ఆవరించే చీకటి మీదకే<br />పదే పదే మనసుపోతోంది<br /><br />కర్రపుల్లల కొసన నర్తించే<br />ఎర్రని చలిమంటలోకి<br />ప్రవేశించాలనిపిస్తోంది.<br /><br />కురిసే మంచు<br />నా గొంతులో<br />ఘనీభవిస్తోంది.<br /><br />ఈ క్షణం నా పాటకి<br />మాటల్లేవు! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7532729950600854952?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-69575454742697502772010-11-16T19:16:00.001+05:302010-11-16T19:18:51.521+05:30<span style="font-size:130%;">అఖండ ప్రవాహానివి నువ్వు<br /><br />మంచు ముక్కనై<br />నీలోకి<br />నేను<br /><br /><br />* * *<br /><br />అనంతమైన అగాధానివి నువ్వు<br /><br />జలపాతాన్నై<br />నిన్ను అన్వేషిస్తూ<br />నేను !</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-6957545474269750277?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-39109086723893517942010-11-02T12:20:00.001+05:302010-11-02T12:23:55.416+05:30<span style="font-size:130%;">ఎన్ని మహానదుల్లో<br />మునుగుతున్నా<br />చంద్రుడిలోని<br />మచ్చలు పోవు<br /><br />ఎన్ని మబ్బులు<br />కమ్ముకుంటున్నా<br />ఆ నవ్వులోని<br />స్వచ్ఛతా పోదు!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3910908672389351794?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-90960169358941112202010-09-12T11:07:00.001+05:302010-09-12T11:11:42.583+05:30<span style="font-size:130%;">చల్లని అల వచ్చి</span><br /><span style="font-size:130%;">చిట్టిపాదాల్ని స్పృశించగానే</span><br /><span style="font-size:130%;">పసిమనసులో</span><br /><span style="font-size:130%;">అలలెత్తిన ఆనందం</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ క్షణం నేను</span><br /><span style="font-size:130%;">తీరాన ఇసకను!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-9096016935894111220?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-6582282725827831942010-06-23T18:26:00.003+05:302010-06-23T18:30:17.963+05:30<span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ సెలయేటిలో దాహం తీర్చుకుంటాను<br />ఈ చెట్టు నీడలో విశ్రమిస్తాను<br />వచ్చిపోయే మేఘాల్ని లెక్కించడంలో<br />మధ్యాహ్నమంతా గడిచిపోతుంది<br /><br />సాయంకాలం<br />గూళ్ళని చేరే పక్షులతోపాటు<br />నా మనసుకూడా<br />పాటనుండి క్రమంగా<br />మౌనంలోకి ప్రయాణిస్తుంది<br /><br />అర్ధరాత్రి నిశ్శబ్దంలో<br />ఆత్మనొక పుష్పంగా<br />వికసింపజేసే రహస్యం<br />ప్రతిమొక్కా నాకు<br />చెప్తునే ఉంటుంది<br /><br />వేకువ కాంతిలో<br />వెలిగిపోతూ<br />నీ పాదాల చెంత..<br />మరో పువ్వు! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-658228272582783194?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-70207788297435193772010-04-22T17:13:00.002+05:302010-04-22T17:19:15.377+05:30<span style="font-size:130%;">1.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఇప్పటిదాకా నేర్చుకున్న </span><br /><span style="font-size:130%;">భాషలన్నీ మర్చిపోయి </span><br /><span style="font-size:130%;">నీతో మాట్లాడేందుకు </span><br /><span style="font-size:130%;">ఒక కొత్త భాషని </span><br /><span style="font-size:130%;">సృష్టించుకుంటాను</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">నీ కేరింతల్లో </span><br /><span style="font-size:130%;">నా కేరింతలు కూడా </span><br /><span style="font-size:130%;">కలిసిపోతాయి<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">2. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">పాకడమైనా రాని నువ్వు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎక్కడెక్కడి లోకాలకో </span><br /><span style="font-size:130%;">తీసుకుపోతుంటే</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> ఆనందంగా</span><br /><span style="font-size:130%;"> నీ వెనక నేను!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">3. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నీ సమక్షంలో </span><br /><span style="font-size:130%;">చైతన్యమొచ్చిన బొమ్మల మధ్య </span><br /><span style="font-size:130%;">కదలక మెదలక నిల్చున్న బొమ్మ</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">అది నేనే! </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> 4.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నీ చుట్టూ </span><br /><span style="font-size:130%;">నిరంతరం ఎగిరే </span><br /><span style="font-size:130%;">జంట సీతాకోకలు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">అమ్మా, నేను! </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> 5.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">మనసులో ఏ మూలో </span><br /><span style="font-size:130%;">మంచులా ఉన్న నా పసితనం </span><br /><span style="font-size:130%;">నీ వెచ్చని బోసినవ్వులతో </span><br /><span style="font-size:130%;">మళ్ళీ కరిగి ప్రవహిస్తుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ ప్రవాహంలో </span><br /><span style="font-size:130%;">ఒక కాగితప్పడవనై </span><br /><span style="font-size:130%;">అలా..అలా </span><br /><span style="font-size:130%;">తేలిపోతుంటాను<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">మళ్ళీ </span><br /><span style="font-size:130%;">నీ చిట్టి చేతులే </span><br /><span style="font-size:130%;">ఒడ్డుకి చేర్చాలి! </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">6. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆడి ఆడి అలసిపోయిన నిన్ను </span><br /><span style="font-size:130%;">నిద్రకు ముందు ఆవరించే నిశ్శబ్దంలో </span><br /><span style="font-size:130%;">నా గుండె చప్పుడు నాకు </span><br /><span style="font-size:130%;">తృప్తిగా వినిపిస్తుంది! </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7020778829743519377?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-71783418426990097922010-02-23T17:38:00.002+05:302010-02-23T17:41:52.344+05:30<span style="font-size:130%;">మా చంటాడి </span><br /><span style="font-size:130%;">కంటి పాపలో</span><br /><span style="font-size:130%;">నా ప్రతిబింబం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నన్ను నేను </span><br /><span style="font-size:130%;">తొలిసారి చూసుకుంటున్న</span><br /><span style="font-size:130%;">అనుభూతి!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7178341842699009792?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-38474346369310536282009-12-23T21:11:00.003+05:302009-12-23T21:18:01.940+05:30<span style="font-size:130%;">1.<br />భూమ్మీద<br />ప్రతి చెరువులోనూ<br />మునుగుతాడు<br />చంద్రుడు<br /><br />2.<br />గాలి కచేరీ<br />చెట్టు నుండి<br />చెట్టుకి<br />ఆకుల చప్పట్లు<br /><br />3.<br />వెలుగు నీడ<br />శబ్దం నిశ్శబ్దం<br />జీవం మృత్యువు<br />అలవోకగా కలసిపోయి<br />అడవి<br /><br />4.<br />మూసుకుని తెరుచుకోవడంలోనే<br />జీవమైనా రాగమైనా<br />చెప్తునే ఉంటాయి<br />గుండె.. పిల్లనగ్రోవి<br /><br />5.<br />అడ్డొచ్చిన వాటిని<br />తొలగించక<br />వెలిగిస్తాడు<br />సూర్యుడు</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3847434636931053628?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-86524655634562388352009-12-03T19:09:00.004+05:302009-12-03T19:16:00.919+05:30 <br /><span style="font-size:130%;">ఆకాశపు నీలిమలో మునకలేసి</span> <br /><span style="font-size:130%;">కిలకిలల పాటల్లో తేటపడి</span> <br /><span style="font-size:130%;">మౌనంగా గూట్లోకి ముడుచుకుంటూ <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">పక్షి రెక్కల్లో</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">ఒడ్డున సేదదీరిన మనసుల్ని చల్లగా స్పృశిస్తూ</span> <br /><span style="font-size:130%;">పున్నమి రాత్రి పూర్ణ బింబం కోసం ఎగసిపడుతూ</span> <br /><span style="font-size:130%;">ఏ లోతుల్లోంచి... ఏ తీరాలకో... <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">కడలి అలల్లో</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు</span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="font-size:130%;">తెరుచుకున్న ప్రతి కిటికీనీ వెచ్చగా పలకరిస్తూ</span> <br /></span><span style="font-size:130%;">సంధ్య అందమైన వర్ణాల్ని లోకమంతా నింపుతూ</span> <br /><span style="font-size:130%;">అలవోకగా అరణ్యాల్ని అణువణువూ అన్వేషిస్తూ <br /></span><span style="font-size:130%;"> <br /></span><span style="font-size:130%;"></span><span style="font-size:130%;">సూర్య కిరణాల్లో</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">నది మీద వాన చినుకుల్లా</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">సెలయేటి గలగలల్లో</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">బంతిపూల బంగారు వర్ణాల్లో</span> <br /><span style="font-size:130%;">మీ అక్షరాలు <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">మౌనపు తలుపు తడుతుంటే</span> <br /><span style="font-size:130%;">వచ్చే సవ్వడి మీ కవిత్వమే కదూ</span> <br /><span style="font-size:130%;">విస్మయపరుస్తునే ఉండండి</span> <br /><span style="font-size:130%;">ఇస్మాయిల్ గారూ! <br /></span> <br /><span style="font-size:130%;">(నవంబరు 25 ఇస్మాయిల్ వర్ధంతి)</span> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8652465563456238835?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-12866327179229661092009-11-17T20:43:00.002+05:302009-11-17T20:46:14.679+05:30<span style="font-size:130%;">ఒంటరిగా తప్ప ప్రవేశించలేని<br />నిన్ను నువ్వు కాల్చుకుంటే తప్ప<br />ఏమీ కనబడని చీకటి గుహలో<br /><br />ప్రతి రాత్రీ..<br />ఏదో వెతుక్కుంటూ...<br /><br />* * *<br /><br />లోతు బావిలో నీళ్ళని<br />జల్లెళ్ళతో తోడాలని<br />ప్రయత్నించి ప్రయత్నించి<br /><br />ఆ బావి గట్టునే..<br />దాహం తీరకుండానే...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-1286632717922966109?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-9686600196784735082009-11-12T16:53:00.001+05:302009-11-12T17:44:40.506+05:30<span style="font-size:130%;">కరెంటు పోయిన</span><br /><span style="font-size:130%;">నవంబరు రాత్రి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒంటరిగా నేను<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కొవ్వొత్తి</span><br /><span style="font-size:130%;">రాత్రి</span><br /><span style="font-size:130%;">మౌనంగా</span><br /><span style="font-size:130%;">కరుగుతుంటాయి<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ పిలుపు </span><br /><span style="font-size:130%;">తన గుండెని మ్రోగిస్తుందోనని</span><br /><span style="font-size:130%;">మొబైలు ఫోను చూస్తుంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">గడియారపు సెకెన్ల ముల్లు</span><br /><span style="font-size:130%;">గదిలో మౌనపు లోతుల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">కొలుస్తుంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">హృదయాకాశంలో</span><br /><span style="font-size:130%;">దిగంతాల దాకా వ్యాపించిన</span><br /><span style="font-size:130%;">దిగులు మబ్బులు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఇందాకే వాన కురిసి</span><br /><span style="font-size:130%;">కిటికీకవతలి ప్రపంచాన్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">కడిగేసింది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ వాన కురిసి</span><br /><span style="font-size:130%;">నా లోపలి ప్రపంచాన్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">కడగనుందో! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-968660019678473508?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-26024408105351168872009-11-03T17:29:00.002+05:302009-11-03T17:32:55.772+05:30<span style="font-size:130%;">1.</span><br /><span style="font-size:130%;">పూవులా వికసించింది</span><br /><span style="font-size:130%;">పూలని చూసిన </span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె ముఖం</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">2.</span><br /><span style="font-size:130%;">వర్ణించలేను</span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ పూవులోని</span><br /><span style="font-size:130%;">వర్ణాల్ని!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">3.</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని వక్ర రేఖలో!</span><br /><span style="font-size:130%;">రెండు చుక్కల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">కలిపేందుకు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">4.</span><br /><span style="font-size:130%;">దిగేకొద్దీ</span><br /><span style="font-size:130%;">లోతు</span><br /><span style="font-size:130%;">పెరుగుతోంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">5.</span><br /><span style="font-size:130%;">గాడిలో పడేలోపు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని గెంతులో</span><br /><span style="font-size:130%;">బొంగరం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">6.</span><br /><span style="font-size:130%;">బెంచీ పైన అమ్మాయిలూ</span><br /><span style="font-size:130%;">బెంచీ పక్కన పూలూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటే నవ్వులు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">7.</span><br /><span style="font-size:130%;">కలిసిపోయాయి</span><br /><span style="font-size:130%;">మీద కొమ్మలూ కింద నీడలూ </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ నీడ ఏ చెట్టుదో!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">8.</span><br /><span style="font-size:130%;">పక్క పక్క కొండలు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటి ఎండలో</span><br /><span style="font-size:130%;">మరొకటి నీడలో<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">9.</span><br /><span style="font-size:130%;">వరిచేను గట్టుపై</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒంటరి సైనికుడు</span><br /><span style="font-size:130%;">కొబ్బరి చెట్టు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">10.</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏటి ఇసుక</span><br /><span style="font-size:130%;">నీరు పారినంత వరకే</span><br /><span style="font-size:130%;">దీని అందం </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2602440810535116887?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-88908660488877376172009-08-15T10:48:00.002+05:302009-08-15T11:04:29.847+05:30<span style="font-size:130%;"> నా కథలు అని టైటిల్ పెడుతుంటే చిన్న సంఘటన గుర్తుకొస్తోంది. ఒక సారి కవి మిత్రులు ఇక్బాల్ చంద్, కాశీభట్ల వేణుగోపాల్ గారిని కలిసి అక్కడ నుండి నాకు ఫోన్ చేసారు. యాదృచ్ఛికంగా నేను అప్పుడు కాశీభట్ల గారి కథ ఒకటి చదువుతున్నా. ఇక్బాల్ గారు కాసేపు మాట్లాడి కాశీభట్ల గారితో మాట్లాడండి అని ఫోన్ ఇచ్చారు. అదే మొదటి సారి కాశీభట్ల గారితో మాట్లాడ్డం. నేను "నమస్తే అండీ.. ఇప్పుడు మీ కథే చదువుతున్నా" అన్నా. దానికి ఆయన "అది నా కథ కాదండీ.. నేను రాసిన కథ" అన్నారు నవ్వుతూ. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> ఇక కథల్లోకి.. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఇవి 2003 నుండి ఇప్పటిదాకా నేను రాసిన కథలు (కథల్లాంటివి?!). తెలుగులో కవితాత్మకంగా కథలు రాసిన బుచ్చిబాబు, త్రిపుర నాకిష్టమైన కథకులు. వాళ్ళ రచనల ప్రభావం వీటిలో చాలా ఉంటుంది. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">నిశ్చల యాత్ర</span><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=10008&amp;page=1"><span style="font-size:130%;">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=10008&amp;page=1</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">సౌందర్యం ఆత్మ కథ</span><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=10452&amp;page=1"><span style="font-size:130%;">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=10452&amp;page=1</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><strong></strong><br /><span style="font-size:130%;">నిరీక్షణ<br /></span><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=12426&amp;page=1"><span style="font-size:130%;">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=12426&amp;page=1</span></a><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">తెరతొలగిన వేళ</span><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=14130&amp;page=1"><span style="font-size:130%;">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=14130&amp;page=1</span></a><br /><br /><span style="font-size:130%;">గోడలు</span><br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=16232&amp;page=1"><span style="font-size:130%;">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=16232&amp;page=1</span></a><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">రిమోట్ కంట్రోల్ </span><br /><a href="http://www.eemaata.com/em/issues/200407/979.html"><span style="font-size:130%;">http://www.eemaata.com/em/issues/200407/979.html</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కొండవాగులో బంతి<br /></span><a href="http://www.koumudi.net/Monthly/2007/may/may_2007_kathakoumudi_1.pdf"><span style="font-size:130%;">http://www.koumudi.net/Monthly/2007/may/may_2007_kathakoumudi_1.pdf</span></a><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">అమరావ్రతం<br /></span><a href="http://poddu.net/?p=1828"><span style="font-size:130%;">http://poddu.net/?p=1828</span></a><span style="font-size:130%;"> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8890866048887737617?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-88118636849719809182009-08-11T14:47:00.001+05:302009-08-11T14:49:41.605+05:30<span style="font-size:130%;">అప్పుడప్పుడు ఆమె</span><br /><span style="font-size:130%;">మౌనాన్ని వీడి</span><br /><span style="font-size:130%;">కళ్ళతోనే.. </span><br /><span style="font-size:130%;">రెండు మాటలు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నా దోసిట్లో..</span><br /><span style="font-size:130%;">రెండు పువ్వులు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నవ్వుతూ తుళ్ళుతూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ నదిలో పువ్వులు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ తీరాలకో...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఒడ్డున </span><br /><span style="font-size:130%;">తృప్తిగా నేను. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">* * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">మళ్ళీ..ఆ నదీ తీరాన</span><br /><span style="font-size:130%;">నిరంతర ధ్యానంలో ఆమె</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె ముందు మోకరిల్లి </span><br /><span style="font-size:130%;">నిరీక్షణలో నేను</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">కల్పాలు గడిచిపోతుంటాయి. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8811863684971980918?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-49303276188686523032009-08-07T17:48:00.003+05:302009-08-07T18:00:04.851+05:30<span style="font-size:130%;"><span class="">౧.</span><br />వంట చేస్తుంటే<br />ఘంటశాల పాట<br />ఎన్ని విజిల్సొచ్చాయో?<br /><br />౨.<br />గేదెలా దోమల్ని<br />చెవులతో తోలుకోగలిగితే<br />ఎంత బావుణ్ణు?<br /><br />౩.<br />వేరుశనగ పలుకులు<br />ఒలుచుకు తినాలని<br />ఈ కోతికెలా తెలిసిందో!<br /><br />౪.<br />గేదె<br />తెల్లబడింది<br />కాకి వాలగానే<br /><br />౫.<br />లిఫ్టులో కొత్తమ్మాయి<br />వంద అంతస్తులుంటే<br />ఎంత బావుణ్ణు!<br /><br />(సెన్ర్యూ : హాస్య రస ప్రధానమైన హైకూ )</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4930327618868652303?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-34034279821227564722009-08-01T22:47:00.002+05:302009-08-01T23:05:30.032+05:30<span style="font-size:130%;">౧.</span><br /><span style="font-size:130%;">తెరచిన కిటికీనుండి</span><br /><span style="font-size:130%;">తెరచిన పుస్తకం మీదకి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏటవాలుగా ఎండ</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౨.</span><br /><span style="font-size:130%;">కొండవాగు </span><br /><span style="font-size:130%;">అరి కాళ్ళు కూడా </span><br /><span style="font-size:130%;">మునగడం లేదు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౩.</span><br /><span style="font-size:130%;">ఉరుము ఉరిమితే </span><br /><span style="font-size:130%;">తలెత్తి చూసాను </span><br /><span style="font-size:130%;">తొలి చినుకు నా కంట్లోనే</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౪.</span><br /><span style="font-size:130%;">వీధి దీపం </span><br /><span style="font-size:130%;">పచ్చని కాంతి </span><br /><span style="font-size:130%;">చొక్కా రంగు మారింది</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౫.</span><br /><span style="font-size:130%;">పైకొస్తుంటే </span><br /><span style="font-size:130%;">పదింతలైంది బరువు </span><br /><span style="font-size:130%;">నూతిలో ఈత </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౬.</span><br /><span style="font-size:130%;">వెండి మబ్బులు </span><br /><span style="font-size:130%;">వెలిగి పోతున్నాయి </span><br /><span style="font-size:130%;">వెనక సూర్యుడు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౭</span><br /><span style="font-size:130%;">నా ముఖం </span><br /><span style="font-size:130%;">కనిపించడం లేదు </span><br /><span style="font-size:130%;">సరస్సునిండా అలలు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౮.</span><br /><span style="font-size:130%;">సాయంత్రపు నడక </span><br /><span style="font-size:130%;">పసిచేతుల్లో ముసలి చేతులు </span><br /><span style="font-size:130%;">వేటికి ఏవి ఆసరా? </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౯.</span><br /><span style="font-size:130%;">గట్టు మీద రావి చెట్టు </span><br /><span style="font-size:130%;">కోనేట్లో ప్రతిబింబం </span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటే గలగలలు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">౧౦.</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏటి నీరు </span><br /><span style="font-size:130%;">తేట ఇసుక </span><br /><span style="font-size:130%;">సూర్యకాంతి తొణుకుతోంది</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3403427982122756472?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-22145346907410047112009-06-29T19:57:00.003+05:302009-06-30T12:28:27.799+05:30<span style="font-size:130%;">ప్రపంచపు రంగులన్నీ చీకట్లో కరిగిపోతుంటే</span><br /><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><span style="font-size:130%;">మన దేహాలు కొత్త రంగులు సంతరించుకుంటాయి</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">అర్ధరాత్రి ఆకాశం</span><br /><span style="font-size:130%;">అందమైన సెలయేటిలో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒళ్ళంతా కళ్ళు చేసుకుని మరీ</span><br /><span style="font-size:130%;">తనని తాను వెతుక్కున్నట్టు</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నీలో..</span><br /><span style="font-size:130%;">నన్ను నేను వెతుక్కునే </span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రయత్నంలో..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నేనే </span><br /><span style="font-size:130%;">మరో పసిపాపనై</span><br /><span style="font-size:130%;">నీ గర్భాన నిద్రించడం</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎంత బావుంది!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">సృష్టి </span><br /><span style="font-size:130%;">మనిద్దరి ఆసరాతో</span><br /><span style="font-size:130%;">మరొకడుగు ముందుకేస్తోంది! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2214534690741004711?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-70755830928004822462009-06-09T21:48:00.001+05:302009-06-09T21:51:54.931+05:30<span style="font-size:130%;"> చీపుర్ల సామాజిక స్పృహ </span><br /><span style="font-size:130%;"> అంటగిన్నెల అస్తిత్వ వేదన</span><br /><span style="font-size:130%;"> పొద్దుటి రణగొణ ధ్వనుల్ని </span><br /><span style="font-size:130%;">చీల్చుకుంటూ...<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"> ఏ రేడియోలోంచో </span><br /><span style="font-size:130%;"> ఓ ఆలాపన</span><br /><span style="font-size:130%;"> లీలగా వినిపించి </span><br /><span style="font-size:130%;"> ఆగిపోతుంది<br /> </span><br /><span style="font-size:130%;">ఇక నీ మనసు మనసులా ఉండదు </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ పని మీదా దృష్టి నిలవదు </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏదో గుర్తొచ్చినట్టే ఉంటుంది </span><br /><span style="font-size:130%;">చిరపరిచిత రాగంలాగే ఉంటుంది</span><br /><span style="font-size:130%;">పల్లవి మాత్రం అందీ అందక </span><br /><span style="font-size:130%;">రోజంతా వెంటాడుతునే ఉంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"> ఆదమరిచి నిద్రించే ఏ అర్ధరాత్రో </span><br /><span style="font-size:130%;"> అకస్మాత్తుగా ఆ పల్లవి గుర్తొచ్చి </span><br /><span style="font-size:130%;"> అమితానందంతో పొంగిపోతావు! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7075583092800482246?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-56675310243108308942009-06-02T20:30:00.003+05:302009-06-02T20:59:24.429+05:30<span style="font-size:130%;">2004-06 మధ్య కాలంలో నేను తెలుగుపీపుల్.కాం లో రచనలు చేస్తుండేవాడిని. రఘోత్తమ రావు గారు, సాయి కిరణ్ గారు, తులసి గారు, నిషిగంధ గారు, ప్రసూన మొదలైన కవి మిత్రులతో పరిచయం కూడా అక్కడే . మంచి కవిత్వ వాతావరణం ఉండేది . అప్పట్లో రాసిన వ్యాసాలు కొన్నిటికి ఇక్కడ లంకెలు ఇస్తున్నాను.</span><br /><span class=""></span><br />౧. గుడిగంట మీద సీతాకోక చిలుక<br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=47645&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=47645&amp;page=1</a><br /><span class=""></span><br />౨. మనసులో కురిసే వేసవి వాన<br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=11346&amp;page1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=11346&amp;page1</a><br /><br />౩. ప్రేమలేని లోకంలో నిర్గమ్య సంచారి ఇక్బాల్ చంద్<br /><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=24463&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=24463&amp;page=1</a><br /><span class=""></span><br /><span class="">౪. వానకు తడిసిన పువ్వొకటి</span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=29605&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=29605&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౫. మరో మజిలీకి ముందు </span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=14905&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=14905&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౬. వాన కురిసిన పగలు </span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=44692&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=44692&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౭. కవితా! ఓ కవితా!</span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=44966&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=44966&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౮. కవిత్వం - వచనం</span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45736&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45736&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౯. కవిత్వంలో వాచాలత</span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45847&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45847&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">౧౦. మౌననికి ముందుమాట</span><br /><span class=""><a href="http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45534&amp;page=1">http://www.telugupeople.com/discussion/multiPageArticle.asp?id=45534&amp;page=1</a> </span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-5667531024310830894?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-71505694150162637832009-05-23T23:16:00.002+05:302009-05-24T12:09:35.967+05:30<span style="font-size:130%;"></span><br /><p><span style="font-size:130%;">1.</span></p><p><span style="font-size:130%;">కొలనులో చంద్రుడు</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">తుళ్ళి పడ్డాడు</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">తూనీగ రెక్క తగిలి </span></p><p><span style="font-size:130%;">2.</span></p><p><span style="font-size:130%;">తట్టలో చూసే కాయలు</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">చెట్టుకే చూడ్డం</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">ఎంత బావుంది!</span></p><p><span style="font-size:130%;">౩.</span></p><p><span style="font-size:130%;">జలపాతానికి</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">రంగుల ముఖద్వారం</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">ఇంద్రధనస్సు!<br /></span><span style="font-size:130%;"></span></p><p><span style="font-size:130%;">4.</span></p><p><span style="font-size:130%;">ఒకే తోటలో చెట్లు</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">కొన్ని పొట్టి</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">కొన్ని పొడుగు<br /></span></p><p><span style="font-size:130%;">5.</span></p><p><span style="font-size:130%;">పావురాళ్ళకి మేత</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">వాటి కడుపు నిండుతుంటే</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">నా గుండె నిండుతోంది</span></p><p><span style="font-size:130%;">6.<br />దట్టమైన అడవి</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">ఒకటో రెండో</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">సూర్య కిరణాలు</span></p><p><span style="font-size:130%;">7.</span></p><p><span style="font-size:130%;">ఖాళీ బాల్చీ</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">నిండుతున్న సవ్వడి</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">ఏదో </span><span style="font-size:130%;">చెప్తోంది<br /></span></p><p><span style="font-size:130%;">8.</span></p><p><span style="font-size:130%;">పిల్ల కాలువని</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">మీటుతున్నాయి</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">మర్రి ఊడలు<br /></span></p><p><span style="font-size:130%;">9 </span></p><p><span style="font-size:130%;">ఈ సెలయేరు</span></p><p><span class=""></span><span style="font-size:130%;">క్షణం క్రితం</span></p><p><span style="font-size:130%;">జలపాతం </span></p><p><span style="font-size:130%;">10. </span></p><p><span style="font-size:130%;">తామరాకుల కింద</span></p><p><span style="font-size:130%;"><span class=""></span></span><span style="font-size:130%;">దాక్కుంది</span></p><p><span style="font-size:130%;">కొలను.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7150569415016263783?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-27948918154045971722009-05-02T10:06:00.003+05:302009-05-02T10:12:28.978+05:30<p><span style="font-size:130%;">ఇవాళైనా </span><span style="font-size:130%;">ఏమైనా చెప్తావని</span></p><p><span style="font-size:130%;">ప్రతి సాయంత్రం </span><span style="font-size:130%;">నీ తీరానికి వచ్చి</span></p><p><span style="font-size:130%;">నిల్చుంటాను </span></p><p><span style="font-size:130%;"><br /> </p></span><p><span style="font-size:130%;">మలుపులు తిరుగుతూ </span></p><p><span style="font-size:130%;">ఏ మార్మికతల్లోకో</span></p><p><span style="font-size:130%;">మౌనంగా వెళ్ళిపోతావు </span></p><p><span style="font-size:130%;"><br /> </p></span><p><span style="font-size:130%;">కదిలే ప్రవాహంలో </span></p><p><span style="font-size:130%;">కదలని నీడని చూసుకుంటున్న చెట్టులా </span></p><p><span style="font-size:130%;">"నేను" మిగిలిపోతాను! </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2794891815404597172?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-88111711735166298622009-04-13T01:02:00.001+05:302009-04-13T01:05:12.641+05:30<span style="font-size:130%;">చినుకు చినుక్కీ </span><br /><span style="font-size:130%;">పులకించిపోయే </span><br /><span style="font-size:130%;">సెలయేటివి నువ్వు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">నిలువునా కురిసి </span><br /><span style="font-size:130%;">తేలికపడే</span><br /><span style="font-size:130%;">నీలిమబ్బుని నేను </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">గమనించావా..</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇద్దరిలోనూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకే తడి! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8811171173516629862?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-83354211305391548572009-02-08T08:14:00.001+05:302009-02-08T08:17:15.751+05:30<span style="font-size:130%;">వేణువుగా మలచొద్దు</span><br /><span style="font-size:130%;">కచేరీలసలే వద్దు </span><br /><span style="font-size:130%;">చప్పట్లు నా మౌనాన్ని </span><br /><span style="font-size:130%;">భగ్నం చేస్తాయి</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">అడుగుజాడల్లేని </span><br /><span style="font-size:130%;">అడవిలో..</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇలా.. </span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ నది ఒడ్డున </span><br /><span style="font-size:130%;">వెదురుగానే ఉండిపోనీ<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఎప్పుడో వీచే </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ కొండగాలి స్పర్శకో </span><br /><span style="font-size:130%;">పరవశించి పాడుతూ.. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8335421130539154857?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-34794971073830262842008-12-30T17:52:00.001+05:302008-12-30T17:55:59.092+05:30<span style="font-size:130%;">1.</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని జీవులో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని భాషలో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ చిన్ని తోటలో<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">2.</span><br /><span style="font-size:130%;">గెంతే దాకా </span><br /><span style="font-size:130%;">ఎక్కడుందో?</span><br /><span style="font-size:130%;">గడ్డిలో మిడత<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">3.</span><br /><span style="font-size:130%;">బండ రాళ్ళకి</span><br /><span style="font-size:130%;">నీడ నిస్తోంది</span><br /><span style="font-size:130%;">ముళ్ళ చెట్టు </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">4.</span><br /><span style="font-size:130%;"> చెమట్లు పట్టించి</span><br /><span style="font-size:130%;"> చిరుగాలితో స్వాగతం</span><br /><span style="font-size:130%;"> పర్వత శిఖరం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">5.</span><br /><span style="font-size:130%;">అటు, మళ్ళీ ఇటు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇటు, వెంటనే ఎటో</span><br /><span style="font-size:130%;">తూనీగ<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">6.</span><br /><span style="font-size:130%;">కొండలో</span><br /><span style="font-size:130%;">కొంత భాగాన్నే చూస్తున్నాడు</span><br /><span style="font-size:130%;">సూర్యుడు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">7. </span><br /><span style="font-size:130%;">రంగు రంగుల పూలు</span><br /><span style="font-size:130%;">రంగులు వెలసిన ఆకులు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకే చెట్టుకి!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">8.</span><br /><span style="font-size:130%;">వచ్చేముందు</span><br /><span style="font-size:130%;">గాలిని కుడా చల్లబరిచింది</span><br /><span style="font-size:130%;">వర్షం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">9.</span><br /><span style="font-size:130%;">కొండ మీద పడుకుని</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆకాశాన్ని చూస్తుంటే</span><br /><span style="font-size:130%;">చీకటి పడిపోయింది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">10.</span><br /><span style="font-size:130%;">కొండెక్కుతుంటే</span><br /><span style="font-size:130%;">మూతి ముడుచుకున్న పువ్వు</span><br /><span style="font-size:130%;">దిగుతుంటే నవ్వుతూ పలకరించింది</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3479497107383026284?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-47361985845954580122008-12-26T20:12:00.004+05:302008-12-26T20:53:47.569+05:30<span style="font-size:130%;"> రైలులో ఒక రాత్రి హైదరాబాదు నుండి బెంగుళూరు వస్తున్నాను. ఎప్పటిలాగే ఆఖరి నిమిషం దాకా రిజర్వేషన్ చేయించుకోకపోవడం వల్ల RAC దాకా వచ్చి ఆగిపోయింది. నా సహ ప్రయాణీకుడు ఒక ప్రతిపాదన చేసాడు. ఇద్దరం రాత్రంతా నిద్ర లేకుండా కూచుని ప్రయాణించే బదులు సగం సేపు మీరు, మిగతా సగం సేపు నేను పడుకుందాం. ముందు మీరు పడుకోండి. నేను బోగీ తలుపు దగ్గర టిసి సీట్లోకూచుంటా. సరిగ్గా ఒంటిగంటన్నరకి వచ్చి లేపుతా అప్పుడు నేను పడుకుంటా, మీరు కూచోండి అన్నాడు.ఇదేదే బానే ఉంది అనుకుని సరే అన్నాను. అతను డోర్ దగ్గరకి వెళ్ళిపోయాడు.నేను నిద్రకి ఉపక్రమించాను. బాగా అలసటగా ఉండడంతో వెంటనే నిద్ర పట్టేసింది.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> అనుకున్న ప్రకారం సరిగ్గా ఒంటిగంటన్నరకి చోట్లు మారాం. నేను వెళ్ళి డోర్ దగ్గర కూచున్నాను.నిద్ర సగంలో లేవడంతో చిరాగ్గా ఉంది. బహుశా ఇందుకే అతను నన్ను ముందు పడుకోమన్నాడా అని కూడా మనసులో ఏ మూలో నల్లగా మెదిలింది. అయినా ఇదీ మంచిదేలే అనుకున్నా. నిద్రపోయే వాళ్ళని లేపడం నాకు ఇష్టం ఉండదు. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> బయటకి చూస్తూ కూచున్నాను. మంచులో తడుస్తున్న రైలు పట్టాలపై ఎవరితోనూ నిమిత్తం లేనట్టుగా సాగిపోతోంది రైలు. వెన్నెల్లో మెరుస్తున్న కంకర మీద రైలు నీడ ఏదో రాస్తోంది. డోర్ దగ్గర కూడా దుప్పట్లు పరుచుకుని నిద్రపోతున్నారు కొందరు. ఆ క్షణం ప్రపంచమంతా నిద్రిస్తున్న వేళ నేనొక్కడినే ఏదో లోకానికి ప్రయాణిస్తున్నట్టుగా అనిపించింది. (బహుశా అదే కవిత్వమేమో!) </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> అలా ఆలోచిస్తూ కూచుని రైలు శబ్దాన్ని వింటున్న నాకు, అకస్మాత్తుగా కింది వాక్యాలు స్ఫురించాయి. </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> "రైలు ప్రయాణించినంత సేపూ శబ్దమే </span><br /><span style="font-size:130%;"> నీలోనే వెతుక్కోవాలి నిశ్శబ్దాన్ని"<br /> </span><br /><span style="font-size:130%;">బయట అనంతంగా విస్తరించిన చీకటిని చూస్తూ "రైలు కిటికీలోంచి అనంతంలోకి విసిరేసుకుంటూ.. ప్రయాణంలో మరొక ప్రయాణం.. ఈ చిన్ని ప్రయాణంలో ఎన్ని ప్రయాణాలో!" అన్న వాక్యాలతో ఆ ఖండిక<br />ముగిసింది.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"> ఇక ఆ రాత్రంతా భావాలన్నీ వడగళ్ల వానలా కురిసి ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసాయి. "తొలి సంధ్యలో పూసే<br />పూలకి.." "కొండలకి జ్ఞాదోయాన్ని కలిగిస్తూ.." ఇలా ఎన్నెన్నో పదచిత్రాలు కళ్ళల్లో పురివిప్పి<br />నర్తించాయి. కవిత్వం మరొక సారి నన్ను కరుణించింది. సమయానికి పెన్ను,పుస్తకం లేక, మనసులోనే ఆ కవితా<br />శకలాల్ని ముద్రించుకున్నాను. ఆ మరుసటిరోజు ఉదయం నా సహప్రయాణీకుడికి వీడ్కోలుతో పాటు<br />మనస్ఫూర్తిగా కృతజ్ఞతలు చెప్తుంటే , అంతలా ఎందుకు thanks చెప్తున్నానో అతనికి అర్ధం కాక చూస్తుంటే, స్టేషన్ బయటకి చక చకా నడిచాను నులివెచ్చని కవన కిరణాలు మనసంతా నింపుకుని...</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">(రాకేశ్వర రావు గారు నా కవిత ఒక దానికి కామెంటు రాస్తూ, కవితకి ఏ సంఘటన<br />స్ఫూర్తినిచ్చిందో ఆ ఫొటో కూడా వీలైతే పోస్ట్ చెయ్యమని అడిగారు. అందుకే ఈ "ఆహా" కవిత నేపథ్యాన్ని వివరించాలనిపించింది.) </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఇక కవితలోకి...</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆహా..!!</span><br /><span style="font-size:130%;">------</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">తొలిసంధ్యలో పూసే పూలకి</span><br /><span style="font-size:130%;">పురిటిస్నానం చేయించే మంచు</span><br /><span style="font-size:130%;">మలిసంధ్యలో రాలే పూలకి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆఖరి స్నానం చేయించేదీ మంచే</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">రెండు సంధ్యల మధ్య</span><br /><span style="font-size:130%;">అనాదిగా అదే కావ్యం</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్నిసార్లు చదివినా</span><br /><span style="font-size:130%;">తనివి మాత్రం తీరదు</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">గుడ్డుని పగలగొట్టుకుని</span><br /><span style="font-size:130%;">లోకాన్ని తొలిసారి చూసే</span><br /><span style="font-size:130%;">పాముపిల్ల కళ్ళల్లో ఆశ్చర్యం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని యుగాల స్మృతుల్ని నింపుకున్నా</span><br /><span style="font-size:130%;">నా కళ్ళలోనూ అదే ఆశ్చర్యం!</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">నాతో పాటు కళ్ళు తెరిచి</span><br /><span style="font-size:130%;">నాతో పాటు కళ్ళు మూసే లోకం</span><br /><span style="font-size:130%;">నా కనురెప్పల వెనకే</span><br /><span style="font-size:130%;">అనంత విశ్వం!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నిద్రపోయే పసిపాప</span><br /><span style="font-size:130%;">కనురెప్పల వెనక</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని అద్భుత లోకాలున్నాయో!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఎప్పుడూ విస్మయంతో</span><br /><span style="font-size:130%;">పాపని నేనూ..</span><br /><span style="font-size:130%;">నన్ను పాపా..</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">సాయంత్రపు చలిమంట</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎండుపుల్లలు చిటపటమంటుంటే</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎర్రగా అటు ఇటు ఊగే</span><br /><span style="font-size:130%;">అగ్ని కీలలు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">దట్టమైన అడవి</span><br /><span style="font-size:130%;">రాలిన ఆకుల మధ్యనుండి</span><br /><span style="font-size:130%;">జర జరా పాకేనాగుపాము<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">భయానకంలో సౌందర్యం</span><br /><span style="font-size:130%;">కళాకారుడి కళ్ళకో నమస్కారం!</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">కొండలకి జ్ఞానోదయాన్ని కలిగిస్తూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏడు గుర్రాల వాడు</span><br /><span style="font-size:130%;">మూడో ప్రపంచ యుద్ధం వచ్చినా</span><br /><span style="font-size:130%;">వాడు మాత్రం ఆగడు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">చీకటిని కప్పుకుని నిద్రపోయే చెట్లమీద</span><br /><span style="font-size:130%;">మంచు చిలకరించి మరీ లేపుతాడు</span><br /><span style="font-size:130%;">బరువుగా మూసిన కనురెప్పల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">కిరణాలతో గుచ్చి మరీ తెరుస్తాడు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">గుండెని..</span><br /><span style="font-size:130%;">నిండుగా తెరిచే</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకే ఒక్క కిరణం కోసం</span><br /><span style="font-size:130%;">జన్మ జన్మల నిరీక్షణ</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">భూమిని చీల్చుకు వచ్చి</span><br /><span style="font-size:130%;">లోకాన్ని ఆశ్చర్యంతో తిలకిస్తూ</span><br /><span style="font-size:130%;">పచ్చగడ్డి</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">నన్ను నేను చీల్చుకుని</span><br /><span style="font-size:130%;">అంతర్లోకాన్ని విస్మయంతో తిలకిస్తూ</span><br /><span style="font-size:130%;">నేను<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నేను.. పచ్చగడ్డి..</span><br /><span style="font-size:130%;">పచ్చగడ్డి.. నేను..</span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ మహాప్రకృతిముందు</span><br /><span style="font-size:130%;">నేనొక గడ్డిపోచను</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">ఉప్పు కరిగాకే</span><br /><span style="font-size:130%;">కూరంతా వ్యాపిస్తుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">“నేను” కరిగిపోతే</span><br /><span style="font-size:130%;">విశ్వమంతా వ్యాపించనూ?</span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటి… రెండు… మూడు…</span><br /><span style="font-size:130%;">గడియారం క్షణాల్ని..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటి… రెండు… మూడు…</span><br /><span style="font-size:130%;">నేల చినుకుల్ని..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటి… రెండు… మూడు…</span><br /><span style="font-size:130%;">తీరం కెరటాల్ని..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటి… రెండు… మూడు…</span><br /><span style="font-size:130%;">నేను నాలోని “నేను”ల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">“నేను” పెరిగేకొద్దీ</span><br /><span style="font-size:130%;">కన్నీరు కూడా..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఆ నదిని దాటాలని</span><br /><span style="font-size:130%;">నిర్మించని వంతెన లేదు</span><br /><span style="font-size:130%;">మధ్యలోకి వెళ్ళగానే</span><br /><span style="font-size:130%;">కూలిపోని వంతెనా లేదు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">దేన్ని దాటాలనుకుంటామో</span><br /><span style="font-size:130%;">దాంట్లోనే మునిగిపోతాం!</span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">రైలు ప్రయాణించినంతసేపూ శబ్దమే</span><br /><span style="font-size:130%;">నీలోనే వెతుక్కోవాలి నిశ్శబ్దాన్ని..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">రైలుకిటికీలోంచి</span><br /><span style="font-size:130%;">అనంతంలోకి విసిరేసుకుంటూ..</span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రయాణంలో..</span><br /><span style="font-size:130%;">మరొక ప్రయాణం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ చిన్ని ప్రయాణంలో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎన్ని ప్రయాణాలో? </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">“అయ్యో నిన్న చెయ్యలేదే..</span><br /><span style="font-size:130%;">పోనీ రేపు చేద్దాం”</span><br /><span style="font-size:130%;">“నిన్న” “రేపు”ల మధ్య</span><br /><span style="font-size:130%;">మోసపోతూ “నేడు”<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కాలం జాలంలో పడి</span><br /><span style="font-size:130%;">గిలగిలలాడని వాడెవడు?</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆలోచించి ఆలోచించి కాలం</span><br /><span style="font-size:130%;">అంతరంగానికి అద్దమేనని గ్రహించి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ కాళ్ళకి నమస్కరిద్దా మనుకునేసరికి</span><br /><span style="font-size:130%;">నాకు అందనంత దూరంలో..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">కోటి ఆలోచనలతో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏటి ఒడ్డున</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఎక్కడనుంచో వచ్చి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎక్కడికో వెళ్తోందా?</span><br /><span style="font-size:130%;">రావడం వెళ్ళడం</span><br /><span style="font-size:130%;">అంతా అబద్ధమేనా?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">దేహంతోనే సందేహం</span><br /><span style="font-size:130%;">రెండూ సహజాతాలేనా?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">అన్ని ప్రశ్నలు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకటే జవాబు</span><br /><span style="font-size:130%;">మృత్యువు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె తలుపులు మూయదనీ</span><br /><span style="font-size:130%;">భళ్ళున తెరుస్తుందనీ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎంతమందికి తెలుసు?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">అన్నీ వదులుకుంటే</span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రతీదీ నీదవుతుంది</span><br /><span style="font-size:130%;">మృత్యువును ప్రేమించు</span><br /><span style="font-size:130%;">జీవించడం నేర్పుతుంది </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">విరహంతో పిలిచే చెట్లకీ</span><br /><span style="font-size:130%;">విహాయసాన విహరించే మేఘాలకీ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏనాటిదో చినుకుల బంధం<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">వర్షం కురిసిన ప్రతిసారీ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె గుర్తుకు రావడంలో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆశ్చర్యం ఏముంది?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కవిత్వానికి ఋణపడ్డాను</span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రేమించడం నేర్పినందుకు.</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">కొలనులోనే ఉంది</span><br /><span style="font-size:130%;">కానీ కొలనులో లేదు</span><br /><span style="font-size:130%;">తామరాకు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆశించడంలోనే</span><br /><span style="font-size:130%;">నాశనం ఉందా?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కవితాత్మకంగానే అయినా</span><br /><span style="font-size:130%;">భగవద్గీతని</span><br /><span style="font-size:130%;">మళ్ళీ రాయడానికి</span><br /><span style="font-size:130%;">మనసొప్పడం లేదు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కృష్ణ పరమాత్మా ఈ</span><br /><span style="font-size:130%;">తృష్ణ తీర్చగ రావా?</span><br /><span style="font-size:130%;">మీరా రాయని కీర్తన.<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">“గోడో” ఎప్పటికీ రాడు నీ</span><br /><span style="font-size:130%;">గోడు ఎప్పటకీ వినడు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నచికేతా</span><br /><span style="font-size:130%;">కఠోపనిషత్</span><br /><span style="font-size:130%;">కఠినంగా ఉందా!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">తరచి తరచి చూశాకా..</span><br /><span style="font-size:130%;">దేనికీ అర్ధంలేదని తెలిశాకా..<br />నిఘంటువును చూస్తే</span><br /><span style="font-size:130%;">నవ్వొస్తోంది</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ సాయంత్రం</span><br /><span style="font-size:130%;">అదే ఏటి ఒడ్డున..</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">సెలయేరు మీద</span><br /><span style="font-size:130%;">చీకటి వెలుగులు రాస్తున్న</span><br /><span style="font-size:130%;">చిత్ర లిపిని చదువుతూ</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">దేనికీ అర్ధం లేదంటే..<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">చిరు నవ్వు నవ్వుతూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె అన్నది కదా…<br />“నీకు అర్ధం కానంత మాత్రాన</span><br /><span style="font-size:130%;">అర్ధం లేనట్టేనా?” </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">గలగలమంటూ సెలయేరు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏవో రహస్యాలని</span><br /><span style="font-size:130%;">గానం చేస్తుంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">పసిపాప తప్పటడుగుల్లో</span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రపంచాన్ని బంధించే</span><br /><span style="font-size:130%;">లయ వినిపిస్తుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">పూలు రాలిపోతూ</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇంతే.. ఇంతే..</span><br /><span style="font-size:130%;">అని నవ్వుతుంటాయి</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">విశాలమైన మైదానాల్లో</span><br /><span style="font-size:130%;">విశృంఖలంగా సంధ్య</span><br /><span style="font-size:130%;">నర్తిస్తునే ఉంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">కడలితో సంగమించే</span><br /><span style="font-size:130%;">నదిలో ఆనందం</span><br /><span style="font-size:130%;">సుళ్ళు తిరుగుతుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">పిల్లనగ్రోవి రంధ్రాలు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఏవో పురాతన సొరంగాల్లోకి</span><br /><span style="font-size:130%;">తీసుకుపోతునే ఉంటాయి<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">అనంతంగా ఆకాశం</span><br /><span style="font-size:130%;">అధివాస్తవిక చిత్రాల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">గీస్తునే ఉంటుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రకృతి తమలో నింపిన సంగీతాన్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">తిరిగి ప్రకృతిలోనే ఐక్యం చేస్తూ</span><br /><span style="font-size:130%;">పక్షులు పాడుతుంటాయి<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">పువ్వులు..పక్షులు..సెలయేళ్ళు.. ఆకాశం..</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె దగ్గర్లోనే ఉందని నాకు చెప్తునే ఉంటాయి.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;">మలిసంధ్యలో రాలే పూలే</span><br /><span style="font-size:130%;">తొలిసంధ్యలో పూసే పూలు</span><br /><span style="font-size:130%;">సూర్యుడు ఇక్కడ అస్తమించేది</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇంకెక్కడో ఉదయించడానికే<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">రెండు సంధ్యల నడుమ</span><br /><span style="font-size:130%;">అనంతంగా ఇదే కావ్యం</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎక్కడెక్కడో వెతక్కు</span><br /><span style="font-size:130%;">సమాధానం ఇక్కడే ఉంది!</span><br /><span style="font-size:130%;"> </span><br /><span style="font-size:130%;"> * * *</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">మొగ్గలో</span><br /><span style="font-size:130%;">అనంత విశ్వం ముడుచుకుంటుంది</span><br /><span style="font-size:130%;">పువ్వులో</span><br /><span style="font-size:130%;">విశ్వ నేత్రం తెరుచుకుంటుంది</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">యుగాలుగా దిగబడ్డ</span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రశ్నార్థకాలన్నీపెకిలించాకా</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">చీకటి సముద్రపు లోతుల్లో</span><br /><span style="font-size:130%;">పాతిపెట్టబడిన సూర్యుడు</span><br /><span style="font-size:130%;">మెల్ల మెల్లగా..</span><br /><span style="font-size:130%;">పైకొస్తుంటే..<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నా నోటి నుండి వెలువడే</span><br /><span style="font-size:130%;">చరమ వాక్యం….<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆహా!!! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4736198584595458012?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-25381004062494289052008-12-21T09:21:00.004+05:302008-12-21T09:29:48.268+05:30<span style="font-size:130%;">1.<br />మధ్యాహ్నపు మండుటెండలో<br />పల్లెటూరి నేల నూతిలో<br />నిశ్చలంగా నీరు<br />నిలకడగా ఆకాశం<br /><br />నీటి తపస్సుని<br />చేద భగ్నం చేయగానే<br />ఎంత అలజడి!<br /><br />కోపంతో నుయ్యి<br />ఏ ప్రతిబింబాన్నీ<br />చూపించడం మానేసింది<br /><br />2.<br />నూతిని వీడలేని<br />నీటి చుక్కలు కొన్ని<br />చేదలోంచి చల్లగా<br />జారుకుంటున్నాయి!<br /><br />3.<br />పల్లెటూరి నేల నూతిలో<br />పాకుడుపట్టిన రాళ్ళ మధ్య<br />మొలకెత్తిన పిచ్చి మొక్కని<br /><br />ఆమె చేదలోంచి జారిన<br />నీటి చుక్కలు కొన్ని<br />నా మీద పడగానే..<br /><br />ఆనందంతో<br />అటు ఇటు ఊగుతాను!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2538100406249428905?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-65364304209109034162008-12-11T11:22:00.001+05:302008-12-11T11:26:09.083+05:30<span style="font-size:130%;">నిన్న రాత్రి వసంతం</span><br /><span style="font-size:130%;">చిన్నగా కబురంపింది</span><br /><span style="font-size:130%;">తనకి రావడం కుదరదని</span><br /><span style="font-size:130%;">తన స్నేహితురాల్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">పంపుతున్నానని<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఎవరో అనుకున్నా</span><br /><span style="font-size:130%;">తలుపు తెరిచి చూస్తే</span><br /><span style="font-size:130%;">ఎదురుగా నువ్వు!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"> ***</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">నువ్వు నదివైతే</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇప్పుడే నా పడవకి</span><br /><span style="font-size:130%;">చిల్లు పెట్టేసుకోనూ!<br /></span><br /><span style="font-size:130%;"> ***</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">కొళాయి పకపకమని</span><br /><span style="font-size:130%;">గంట సేపు నవ్వితేనే</span><br /><span style="font-size:130%;">బిందె నిండుతుంది<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">నీ చిన్ని చిరునవ్వుతోనే</span><br /><span style="font-size:130%;">నా గుండె నిండిపోతుంది</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-6536430420910903416?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-47463810114849290302008-11-11T12:18:00.001+05:302008-11-11T12:20:54.772+05:30<span style="font-size:130%;">ఒకే మబ్బులో పుట్టి</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒకే మట్టిలో కలిసిపోయే చినుకులు</span><br /><span style="font-size:130%;">మధ్యలో కోటానుకోట్ల అస్తిత్వాలుగా</span><br /><span style="font-size:130%;">విడిపోవడమెందుకో!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4746381011484929030?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-90544503303194680102008-10-27T12:18:00.008+05:302008-10-27T12:34:16.350+05:30<p><span style="font-size:130%;">నింగివైపే చూస్తూ</span></p><p><span style="font-size:130%;">నిటారుగా నిలబడతాను</span></p><span style="font-size:130%;"><p><br />చిన్న స్ఫూర్తి చాలు</p><p>చీకట్లని చీల్చుకుంటూ</p><p>అవిశ్రాంతంగా</p><p>ఆనందపు రవ్వలు</p><p>ఆకాశాన్ని చుంబించాలని</p><p>ఆరాటపడతాయి<br /></p><p> </p><p>నా జీవితం</p><p>ముగిసిపోయిందనుకుంటున్నారేమో..</p><p><br /> </p><p>చప్పట్లు కొడుతూ</p><p>గెంతులు వేస్తున్న</p><p>చిన్నారి కళ్ళలోకి</p><p>ఒక్కసారి చూడండి! </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-9054450330319468010?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-82144184388346151432008-10-15T12:38:00.000+05:302008-10-15T13:38:40.146+05:30<span style="font-size:130%;"> 1. యోగులు</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ప్రవాహంతో తమకి నిమిత్తం లేదని </span><br /><span style="font-size:130%;">భూమిలోకి ఇంకిపోయే నీటి బొట్లు సైతం </span><br /><span style="font-size:130%;">మూలాల్ని వెతుక్కునే పనిలో </span><br /><span style="font-size:130%;">వృక్షాలకి సాయపడుతున్నాయి! </span><br /><br /><span style="font-size:130%;"> 2. కళాకారులు </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆకాశంలో ఎగిరే </span><br /><span style="font-size:130%;">అందమైన కొంగలు </span><br /><span style="font-size:130%;">బురదలో వాలాయి </span><br /><span style="font-size:130%;">ఆహారం కోసం ! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8214418438834615143?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-78437881658884197642008-09-30T17:47:00.003+05:302008-09-30T21:34:46.390+05:30<span style="font-size:130%;">గులకరాయి చెక్కిలిపై<br />కన్నీరై జారుతూ...<br /><br />జలపాతపు గీతంలో<br />రాగంగా మారుతూ..<br /><br />ఆకాశపు నీడలతో<br />అనునిత్యం ఆడుతూ..<br /><br />పసిడి ఇసక తిన్నెలపై<br />ముసిముసిగా పారుతూ..<br /><br />పల్లెపడుచు కడవల్లో<br />సంజె కాంతి నింపుతూ...<br /><br />పయనించే దారంతా<br />పచ్చదనం జల్లుతూ..<br /><br />ఆనందపు నురగలతో<br />కడలి ఒడిని చేరుతూ..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-7843788165888419764?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-8330097952513167532008-08-29T21:55:00.001+05:302008-08-29T21:58:23.131+05:30<span style="font-size:130%;">1.</span><br /><span style="font-size:130%;"> మేఘాల భారాన్ని </span><br /><span style="font-size:130%;">చినుకుల్లోకి అనువదించేసే</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆకాశానికి తెలుసు </span><br /><span style="font-size:130%;">అసలు రహస్యం </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">2.</span><br /><span style="font-size:130%;"> లోపలి సంగీతానికి</span><br /><span style="font-size:130%;"> అనుగుణంగా నర్తించే </span><br /><span style="font-size:130%;"> అక్షర నక్షత్రాల</span><br /><span style="font-size:130%;"> మ్యూజికల్ ఫౌంటైన్ ! </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-833009795251316753?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-21737620251775777792008-08-19T10:31:00.001+05:302008-08-19T10:54:28.101+05:30<span style="font-size:130%;">నిన్ను తిప్పుతున్న శక్తి నీది కాదు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ గాలిని కూడా నువ్వు సృష్టించట్లేదు</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ మాత్రం దానికి</span><br /><span style="font-size:130%;">అంతలా బడబడలాడాలా?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2173762025177577779?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-36139793520250049592008-08-08T14:22:00.001+05:302008-08-08T14:27:58.472+05:30<span style="font-size:130%;">ఎందరి దుఃఖాన్ని</span><br /><span style="font-size:130%;">మేఘంగా ధరించిందో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఆమె కళ్ళల్లో..</span><br /><span style="font-size:130%;">శతాబ్దాల వాన<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆకాశంలో</span><br /><span style="font-size:130%;">మెరుపు మెరిసాక</span><br /><span style="font-size:130%;">వాన కురిస్తే<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">ఆ కళ్ళల్లో</span><br /><span style="font-size:130%;">వాన వెలిసాక</span><br /><span style="font-size:130%;">మెరుపు మెరుస్తుంది</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఏ గుండెలోని చీకటిని</span><br /><span style="font-size:130%;">నిలువుగా చీల్చడానికో! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3613979352025004959?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-29940309006848479812008-07-30T12:07:00.002+05:302008-07-30T12:11:36.548+05:30<span style="font-size:130%;">రైలు పట్టాల పక్కన<br />కంకర రాళ్ళ మధ్యలో<br />ఏ లోతుల్లోంచి<br />ఎంత ప్రయాసపడి<br />మొలుచుకొచ్చిందో పచ్చగడ్డి<br />చిరుగాలికి సేదదీరుతోంది</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2994030900684847981?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-65369129170639560752008-07-11T18:50:00.002+05:302008-07-11T18:54:42.497+05:30<span style="font-size:130%;">ప్రతి రాత్రీ </span><br /><span style="font-size:130%;">సముద్రం నన్ను</span><br /><span style="font-size:130%;">"రా.. రా.. " </span><br /><span style="font-size:130%;">అని పిలుస్తుంది.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">పారే నది నాకు</span><br /><span style="font-size:130%;">దారి చూపుతుంది.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">చంద్రుడు దారంతా</span><br /><span style="font-size:130%;">వెలుతురు పరుస్తాడు<br /></span><br /><span style="font-size:130%;">చిన్ని పడవలో</span><br /><span style="font-size:130%;">ఒంటరిగా నేను.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-6536912917063956075?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-29098623718040046022008-06-30T16:31:00.000+05:302008-06-30T16:34:13.122+05:30<span style="font-family:georgia;">మలిసంధ్య వేళ మనిద్దరం </span><br /><span style="font-family:georgia;">ఎదురుగా సముద్రం </span><br /><span style="font-family:georgia;">నీ చేయి నా చేతిలో.. </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">గచ్చు మీద పడిన గోళీల్లా </span><br /><span style="font-family:georgia;">మాటలన్నీ చెల్లా చెదురయ్యేదిప్పుడే! </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">* * *</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"> నీ చేతిని నా చేతిలోకి తీసుకోగానే </span><br /><span style="font-family:georgia;">నీలోంచి బయలుదేరి ఒక నది </span><br /><span style="font-family:georgia;">నాలోకి ప్రవహించడం నాకు తెలుస్తోంది. </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">మాటలు మోయలేని ఎన్నో భావాల్ని </span><br /><span style="font-family:georgia;">తనతో మోసుకొస్తోంది. </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2909862371804004602?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-67869762440988624072008-06-16T17:55:00.000+05:302008-06-16T17:58:20.406+05:30<span style="font-size:130%;">ఎగురుతూ ఎగురుతూ</span><br /><span style="font-size:130%;">చటుక్కున కొలను బుగ్గని</span><br /><span style="font-size:130%;">ముద్దు పెట్టుకుంది తూనీగ</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">తెరలు తెరలుగా....</span><br /><span style="font-size:130%;">సిగ్గు.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-6786976244098862407?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-3676217626660897892008-06-13T21:59:00.004+05:302008-06-13T22:07:13.262+05:30<span style="font-size:130%;">ఆమెతో..<br />నదీ తీరాన<br /><br />అటు నది<br />ఇటు ఆమె<br /><br />రెండు ప్రవాహాల మధ్య<br />మెరిసే ఇసకలా నేను!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-367621762666089789?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-17108037525911227592008-04-16T12:08:00.002+05:302008-04-16T13:55:44.393+05:30గుడిగంటలు <br />మౌనంలోకి జారుకుంటాయి <br />చంద్ర కిరణాలు <br />కోనేటిని చేరుకుంటాయి <br /><br />చిరుగాలి సైతం అలసిపోతుంది <br />ఆకుల శబ్దం ఆగిపోతుంది <br />వెన్నెలని నిండా కప్పుకుని <br />గన్నేరు చెట్టు నిద్రపోతుంది <br /><br />గాయాలన్నీ మానిపోతాయి <br />సమస్యలన్నీ సమసిపోతాయి <br />నక్షత్రాల్లా మెరిసిపోతూ <br />అక్షరాలొక్కటే మిగిలిపోతాయి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-1710803752591122759?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-86408372860577646402008-03-27T12:02:00.000+05:302008-03-27T12:04:23.997+05:30<span style="font-size:130%;">పైన్ చెట్ల మధ్యనుంచి</span><br /><span style="font-size:130%;"> ప్రవేశించింది సంధ్య </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">సాయంకాలపు నిశ్శబ్దం </span><br /><span style="font-size:130%;">లోయంతా ఆవరించింది </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">లీలగా వినపడుతున్న</span><br /><span style="font-size:130%;"> సెలయేటి సవ్వడి </span><br /><span style="font-size:130%;">చుట్టూ ఉన్న నిశ్శబ్దాన్ని </span><br /><span style="font-size:130%;">రెట్టింపు చేస్తోంది!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-8640837286057764640?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-58881152173986084912008-03-12T13:51:00.004+05:302008-03-12T13:57:33.720+05:30<span style="font-size:130%;">వచ్చే ప్రతి రైలుకీ<br />నవ్వుతూనే స్వాగతం<br /><br />వెళ్ళే ప్రతి రైలుకీ<br />నవ్వుతూనే వీడ్కోలు<br /><br />ఎండలోనూ..వానలోనూ..<br />బరువే ఎరగని అదే నవ్వు<br /><br />పరిమళం లేదని<br />ఏడుస్తూ కూచోవు<br /><br />ప్లాట్ ఫాం మొదట్లో..<br />కాగితం పూలు !</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-5888115217398608491?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-34382396003712619602008-02-12T16:30:00.000+05:302008-02-12T16:36:22.836+05:30లోపలికి<br /><br />చెట్టుకి గమనం లేదని<br />జాలి పడకు<br />దాని ప్రయాణమెప్పుడూ<br />లోపలికే..<br /><br /><br /> ***<br /><br />పచ్చజెండా<br /><br />ఎన్నో రైళ్ళొచ్చాయి<br />ఎన్నో రైళ్ళు వెళ్ళాయి<br />కేబిన్లోంచి పచ్చ జెండా<br />ఎప్పటిలాగే రెపరెపలాడుతోంది<br /><br /> ***<br /><br />పగుళ్ళ లిపి<br /><br />చెరువులో నీళ్ళన్నీ తాగేసి<br />వేసవి సూర్యుడు<br />అడుగున చిత్తడి నేలపై<br />పగుళ్ళ లిపిలో ఏదో రాసాడు.<br /><br /><br /> * * *<br /><br />ఏరు-చెట్టు<br /><br />ఎక్కడకీ కదలని చెట్టు మెల్లగా<br />ఒక్కొక్క ఆకునే రాలుస్తుంటే<br />ఒక్క క్షణం ఆగని ఏరు వాటిని<br />ఎక్కడి తీరాలకో చేరుస్తోంది!<br /><br /> * * *<br /><br />పాత టైరు<br /><br />ఏ వాహనాన్ని<br />ఎన్నాళ్ళు మోసిందో<br />రోడ్డు పక్కన గడ్డిలో<br />నిశ్చలంగా నిద్రపోతోంది!<br /><br /><br /> * * *<br /><br />రెండు అనంతాల మధ్య..<br /><br />మీద అనంతంగా విస్తరించిన ఆకాశం<br />కింద అనంతంగా పరుచుకున్న సముద్రం<br />మధ్యలో కదులుతోందో లేదో తెలీని విమానంలో నేను<br />చీకటి వెలుగులు మాటి మాటికీ దోబూచులాడుతున్నాయి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3438239600371261960?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-48018307653559963702008-01-17T16:29:00.000+05:302008-01-17T16:43:59.537+05:30<span style="font-size:130%;">1.<br />తడుస్తున్నాం<br />చిరుజల్లులో పూలూ<br />నీ పాటలో నేనూ<br /><br />2.<br />ఒక్క క్షణం కనిపించి<br />మళ్ళీ మాయమైంది<br />ఆకుల మధ్య జాంపండు<br /><br />3.<br />ఎప్పటికైనా<br />కుదురుగా ఉంటుందా?<br />కోడిపుంజు మెడ<br /><br />4.<br />బంతి మొక్క<br />ఎండిన పువ్వు పక్కనే<br />వికసిస్తున్న మరో పువ్వు<br /><br />5.<br />పడవ నన్నూ<br />పాట నా మనసునూ<br />ఏవో తీరాలకి...<br /><br />6.<br />అలికిడి మొదలైంది<br />మంచులో తడిసిన పూల మీద<br />దుమ్ము చేరుతోంది<br /><br />7.<br />కిరణాలతో<br />కిటికీ బొమ్మ గీసాడు<br />సూర్యుడు<br /><br />8.<br />గంట కొట్టి<br />కళ్ళుమూసుకుంది<br />ఏం కోరుకుందో!<br /><br />9.<br />తవ్వుతున్నకొద్దీ<br />రంగులు మారుతోంది<br />మట్టి<br /><br />10.<br />పసిపాప గుప్పెట్లో<br />నా చూపుడు వేలు<br />బంధాలు ఎంత గట్టివి?<br /><br />11.<br />పాత కోవెల<br />రాతి స్తంభాలు<br />చల్లగా తగిలాయి<br /><br />12.<br />రాళ్ళపై నడిచాకా<br />అరిపాదాలకి గడ్డి<br />మరింత మెత్తగా..<br /><br />13.<br />ఎవరు పులిమారో<br />రాతి రంగే<br />ఈ తొండకి<br /><br />14.<br />సాయంత్రం తోటలో<br />రక రకాల పక్షులు<br />బృందగానం<br /><br />15.<br />దారి పొడుగునా<br />రాలిన పూలు<br />నడక ఎంత ఇబ్బంది?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4801830765355996370?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-36365787974316756772007-12-24T18:11:00.000+05:302007-12-24T18:14:29.747+05:30<span style="font-size:130%;">నీ స్పర్శే నాలోని పాటని మేల్కొలిపింది<br />నేను పూర్తిగా నీలో మునిగి ఉంటాను<br />కేవలం మనిద్దరి కలయికనీ చూడ్డానికే<br />ఒకర్నొకరు తోసుకుంటారు సూర్యచంద్రులు<br /><br />పూవులు రాలిపోతుంటాయి<br />యుగాలు గడిచిపోతుంటాయి<br />నువ్వు మాత్రం నా మీంచి ప్రవహించి<br />ఎల్లప్పటికీ నన్ను తేటగానే ఉంచుతావు<br /><br />మన విషయంలో మరుపు,జ్ఞాపకం<br />మొదలైన మాటలకి అర్ధమే లేదు<br />గులకరాయి తన సెలయేటిని<br />గుర్తుంచుకోడమూ, మర్చిపోడమూనా!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-3636578797431675677?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-21192527914432169802007-12-22T14:08:00.000+05:302007-12-22T14:21:03.577+05:30<span style="font-size:130%;">గుప్పెడు క్షణాల్ని దోసిట్లో పోసి ఇక నీ ఇష్టం అని ఆమె చినుకుల్లో చినుకుగా మాయమైంది.. ఈ క్షణాలు కరిగిపోయేలోగా అతడిని కలుసుకోవాలి. చుట్టూ కురుస్తున్న వర్షం....కొండ కోనల్లో వర్షం.. గుండె లోయల్లో వర్షం.. లోకంలోని కల్మషాన్నంతటినీ కడిగేస్తూ వర్షం.. హర్ష వర్షం... వర్ష హర్షం.. నేలని చినుకు పెదవులతో కోటి సార్లు ముద్దాడుతూ ఆకాశం..మబ్బులన్నీ కరిగిపోగా విశాలంగా నవ్వుతూ ఆకాశం... చిన్ని చిన్ని నీటి మడుగుల్లో తనని తాను చూసుకుని మురిసిపోతూ ఆకాశం...<br /><br />ఇంత చిన్ని నీటి మడుగు అంత పెద్ద ఆకాశానికి అద్దం ఎలా అయిందని విస్మయపడుతూ నేను. సృష్టి తనని తాను అనేకానేక రూపాల్లో వ్యక్తపరుచుకోవడం దర్శించినప్పుడల్లా నాలో ఇదే ఆశ్చర్యం. ఇలాంటప్పుడే పచ్చికబయళ్ళెమ్మట పరుగులు పెట్టిన వాన వెలిసిపోగానే తేటపడ్డ లేతగడ్డి పువ్వులా మనసు గెంతులు వేస్తుంది. తలెత్తి చూసాను. కనుచూపు మేరంతా విశాలంగా పరుచుకున్న మైదానం. మైదానంలో విశృంఖలంగా నర్తిస్తూ సంధ్య ప్రవేశిస్తోంది.శబ్దాలన్నీ మౌనపు లోతుల్లోకి మునిగిపోతున్నాయి. లోకమంతా చీకటి కౌగిలిలో ఒదిగిపోతోంది. మట్టివాసన గుండెనిండా పీల్చుకుని, జ్ఞాపకాలని మూట కట్టుకుని బయలుదేరాను. ఆకుల చెంపలపైనుండి కన్నీరు బొట్లు బొట్లుగా జారుతుంటే బారులు తీరిన చెట్లన్నీ నాకు వీడ్కోలు పలుకుతున్నాయి.<br /><br />మార్గం సుదీర్ఘం. చుట్టూ నిబిడాంధకారం. అయితేనేం నాకు దారి చూపేందుకు అనంత కోటి నక్షత్రాలు. అతడిని కలుస్తున్నానన్న ఆనందం మరొక నక్షత్రమై ఆకాశాన్ని చేరి మెరుస్తోంది.పక్షులన్నీ మా ఇద్దరి కలయికనీ గానం చేస్తాయన్న తలంపు నాకు ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్నిస్తోంది.సరిగ్గా ఇదే సమయానికి అతను చీకటి సముద్రపు లోతుల్లో బయలుదేరి ఉంటాడు. అతడు సంద్రాన్ని చీల్చుకుని పైకి వచ్చేసరికి నేను కూడా సముద్రాన్ని చేరుకోవాలి. అతడి బంగారు కిరణాల దారాలతో నా ఆత్మ చిరుగుల్ని కుట్టుకోవాలి. తొందరపడాలి.<br /><br />రాత్రి కళ్ళు మిటకరిస్తోందా అన్నట్టు అక్కడక్కడా మిణుగురులు. రాత్రి గుండెచప్పుడా అన్నట్టు కీచురాళ్ళు . ఇక నేను ఒంటరినెలా అవుతాను? ఆ ఉత్సాహంలో అనంతంగా పరుచుకున్న నల్లని రాత్రిని దాటి అతనికంటే ఒక అడుగు ముందే సముద్రాన్ని చేరుకున్నాను. సముద్రాన్ని చీల్చుకుని అతను బయటకి వచ్చే దృశ్యం. అదొక అద్భుతం! అసలు ఆ దృశ్యాన్ని చూడ్డానికే ఈ జన్మ ఎత్తితేనేమనిపించింది. ఆ ఉద్వేగంలో గుండెలు బ్రద్దలైపోతేనేమనిపించింది. నా కళ్ళు చెప్పలేని ఆనందంతో తడిసాయి. కలా నిజమా అని చూస్తుంటే మొహానికెదురుగా చేతులాడించినట్టు అతని కిరణాలు. అనుకున్నట్టుగానే పక్షులన్నీ అతని ఆగమనాన్ని గానం చేస్తుంటే నన్ను చూసి చిరునవ్వు నవ్వుతూ అతనన్నాడు కదా.. "నువ్వు నా పై పై వెలుగునే చూస్తున్నావు. నాలో నిరంతరం రగిలే అగ్ని గుండాన్ని చూడట్లేదు" అని<br /><br />అప్పుడు నాకర్ధమైంది వెలుగునివ్వాలంటే రగిలిపోవాలని!<br /><br />(“You must have chaos within you to give birth to a dancing star.”అన్న నీషే ప్రవచనం ఆధారంగా..)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-2119252791443216980?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4538198264668820358.post-40137935202273033072007-12-22T13:50:00.000+05:302007-12-22T14:22:23.671+05:30<span style="font-size:130%;">కోటి ఆలోచనలతో<br />ఏటి ఒడ్డున<br /><br />ఎక్కడనుంచి వస్తోంది?<br />ఎక్కడకి వెళుతోంది?<br />వెనక్కెందుకు ప్రవహించదు?<br /><br />దట్టమౌతున్న చీకట్లలో<br />అన్వేషణ పూర్తవకుండానే<br />నిష్క్రమణ<br /><br />సెలయేరు ఇంకా<br />ప్రవహిస్తునే ఉంది!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4538198264668820358-4013793520227303307?l=etiodduna.blogspot.com' alt='' /></div>Subrahmanyam Mulahttp://www.blogger.com/profile/02210320435786725661noreply@blogger.com1