Friday, August 8, 2008

ఆమె కళ్ళల్లో..

ఎందరి దుఃఖాన్ని
మేఘంగా ధరించిందో
ఆమె కళ్ళల్లో..
శతాబ్దాల వాన

ఆకాశంలో
మెరుపు మెరిసాక
వాన కురిస్తే

ఆ కళ్ళల్లో
వాన వెలిసాక
మెరుపు మెరుస్తుంది

ఏ గుండెలోని చీకటిని
నిలువుగా చీల్చడానికో!

9 comments:

నిషిగంధ said...

AMAZING!!

క్రాంతి కుమార్ మలినేని said...

Awesome i like it very much great great one simply superb

Kalpana said...

endari dukkhanni meeru ee kavitagaa allaro kada. chala baavundi.

Kalpana

నువ్వుశెట్టి బ్రదర్స్ said...

ఓహో చాలా బాగుంది :)

బొల్లోజు బాబా said...

ఏం చెప్పదలచుకొన్నారూ?


మొదటి చరణంలో శతాబ్దాల అణచివేతకు గురయిన స్త్రీ అనుకోవాలా? ప్రేయసి అనుకోవాలా?

వాన వెలవటం అంటే ?

మెరుపుమెరవటం అంటే?

ఎవరి గుండెలోని చీకటిని చీల్చటం?


తెలుసుకోవాలని అనుకొంటున్నాను.

బొల్లోజు బాబా

కొత్త పాళీ said...

బాగుంది.

బాబాగారూ, ఆ స్పష్టంఘా చెప్పని గూఢత్వమే ఈ పద్యానికి అందాన్నిచ్చింది అనుకుంటున్నాను.

Purnima said...

Awesome!!

శ్రీనివాసరాజు దాట్ల said...

బాగుంది :-)

బొల్లోజు బాబా said...

ఒక సారి ఇస్మయిల్ గారు అన్నారు " కవిత్వానికి గూఢత్వం కూడా గొప్ప అందాన్నిస్తుందని.

కొత్తపాళీ గారి కామెంటు కరక్టే.
ఈ కవిత లో ఉన్న గూఢత్వమే దీనికి గొప్ప సొబగు నిచ్చింది.
కవితైతే అద్భుతంగా ఉంది.

బొల్లోజు బాబా